Marcin Wolski: „Nieprawe łoże”

Marcin Wolski

„Nieprawe łoże”

Fronda 2006

Świetna powieść Marcina Wolskiego, który genialnie łączy elementy sensacyjne z romansem, fantastyką i przede wszystkim najprawdziwszą historią. Bohater książki, działacz solidarnościowy, dowiaduje się, że być może wcale nie jest synem znanego komunisty, którego zresztą nigdy nie poznał. Rozpoczyna śledztwo, zagłębiając się coraz bardziej w historię życia swej matki i – w sposób niemal cudowny i „fantastyczny” – bierze udział w dziejach istotnych dla Polski o tyle także, że przez rządy PRL zatajanych. Wolski umiejętnie wplata losy zwyczajnej młodej kobiety w działalność Polskiej Partii Robotniczej. Róża – matka bohatera – obraca się wśród samej „góry”, spotykając Nowotkę, braci Mołojców czy Duracza. Bierzemy więc udział w prawdziwie partyjnym życiu: kłótniach, romansach, zdradach, sowieckich zależnościach i bandyckich napadach. Przy okazji przypominając sobie polską PRL-owską rzeczywistość. Przy tym ciężkim temacie Wolski stosuje lekką narrację, która sprawia, że od książki nie sposób się oderwać. Brawo!