Słowa jak drogowskaz

Niemal każdego dnia jesteśmy świadkami gorszących zachowań młodzieży lub o nich słyszymy. Złe owoce wydaje promowany konsumpcyjny styl życia, zgubne są skutki funkcjonowania trendu, w myśl którego człowiek nie jest szanowany za to, kim jest i co sobą reprezentuje, ale za to, ile i co posiada oraz z kim przestaje.

Sytuacja jest poważna, dlatego my, dorośli, zobowiązani jesteśmy jej przeciwdziałać. Musi wzrosnąć nasza wiarygodność; wszak młode pokolenie ma się na nas wzorować, uczyć się życia i norm postępowania. Ojciec Święty Jan Paweł II nawoływał nas wszystkich – dorosłych i młodzież – do pracy nad własnym człowieczeństwem, do kształtowania postawy szacunku dla samego siebie i innych. Mając nauczanie papieskie za drogowskaz, zacznijmy naprawę świata od siebie, od naszych rodzin i środowisk, w których mieszkamy i pracujemy. Dziadkowie, rodzice i chrzestni, księża, nauczyciele i katecheci, sąsiedzi – mogą i powinni być najlepszymi wychowawcami i strażnikami właściwych zachowań dzieci i młodzieży. Ważnym elementem w wychowaniu dziecka jest wpajanie mu od najmłodszych lat zasad właściwego zachowania się. Dobre obyczaje wdrażane w realia codzienności czynią życie łatwiejszym, sprzyjają ochronie godności osobistej każdego z nas.

Jestem nauczycielką w Szkole Podstawowej nr 5 im. Jana Pawła II w Lipnie. Pracując z dziećmi, staram się kształtować u nich prawidłowe postawy i wzorce zachowań. Od dwóch lat wdrażam program „Przestrzegamy zasad savoir-vivre’u”, a wcześniej, w ramach godzin do dyspozycji wychowawcy, prowadziłam program „Przestrzegamy zasad dobrego zachowania”. Cieszę się, że realizowane przeze mnie zajęcia zyskały akceptację rodziców i uczniów; tym ostatnim przybliżają elementarne zasady dobrego zachowania w różnych sytuacjach, dodają pewności siebie, co skutkuje ogólnym polepszeniem wzajemnych relacji. Niezwykle istotną motywacją jest dla mnie, jako nauczycielki, nauczanie społeczne patrona naszej szkoły. Najrzetelniej jak potrafię, staram się urzeczywistniać papieskie wezwania: „Zanieście przyszłym pokoleniom świadectwo wiary, nadziei i miłości. Bądźcie wytrwali. Nie wystarczy przekroczyć próg, trzeba iść w głąb”. „Musicie od siebie wymagać, nawet gdyby inni od was nie wymagali”.