W połowie XIX wieku część Ormian przystąpiła do unii z Rzymem. Wkrótce zapłacili za to straszną cenę, bo pomiędzy 1894 a 1923 r. Imperium Tureckie dokonało na nich potwornej rzezi. W samym tylko 1915 r. wymordowano półtora miliona Ormian! Ale pogromy rozpoczęły się już za panowania Abdulhamida II, zwanego "krwawym sułtanem". Wspominany dzisiaj bł. Salwator Lilli poniósł wtedy męczeństwo za wiarę, a razem z nim siedmiu ormiańskich katolików-unitów: Baldji Oghin Ohannes, Khodianin Oghlu Kadir, Kuradji Oghio Tzerum, Dimblak Oghlu Wartawaz, Jeremiasz Oghlu Boghos, Dawid Oghlu Dawid oraz jego rodzony brat Toros.
Salwator urodził się 19 stycznia 1853 r. w Cappadocia, miejscowości położonej we włoskich Abruzzach. Jako siedemnastolatek wstąpił do franciszkanów-reformatów i po złożeniu ślubów zakonnych został wysłany do Kustodii Ziemi Świętej. W 1878 r. przyjął święcenia kapłańskie. Po ośmiu latach powrócił do Włoch, aby odbyć służbę wojskową. Potem opuścił Italię i zajął się posługą wśród Ormian mieszkających w okręgu Marasz. W 1894 r. został przeniesiony do Mugiuk-Deresi, gdzie dał się poznać jako gorliwy i miłosierny duszpasterz.
Rozpoczynały się właśnie prześladowania ormiańskich chrześcijan, ale on zrezygnował z możliwości ucieczki, aby nie pozostawiać swoich podopiecznych bez opieki duchowej. Był człowiekiem życzliwym wobec wyznawców islamu, więc bez obaw wystąpił do administracji sułtańskiej z prośbą o zapewnienie bezpieczeństwa mieszkańcom Mugiuk-Deresi. Zakwaterowano więc w jego domu żołnierzy tureckich. Oni jednak następnego dnia wywlekli Salwatora oraz grupkę Ormian, którzy znaleźli u niego schronienie, nad rzekę. Zażądali od nich przejścia na islam. Po stanowczej odmowie zakłuto ich bagnetami: najpierw ojca Salwatora, a potem pozostałych. W 1982 r. zostali beatyfikowani przez Jana Pawła II.
Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.
Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.
Artykuł pochodzi z numeru 47/2004
