Być jedno

W 35. rocznicę pierwszego Mariapoli w Polsce, doroczne spotkanie członków Ruchu Focolare i wszystkich zainteresowanych duchowością jedności odbyło się po raz pierwszy w Poznaniu na początku lipca. Z różnych stron Polski i z zagranicy na swoje kolejne lub pierwsze rekolekcje przeżywane w duchu wzajemnej miłości, w duchu jedności ze wszystkimi i z każdym z osobna, przyjechało ponad czterysta osób.

Przez miłość budować jedność

Przybyła zarówno młodzież jak i dorośli, świeccy i księża, siostry zakonne i zakonnicy, osoby konsekrowane i małżonkowie - aby poprzez miłość wzajemną budować jedność. Temat tegorocznego Mariapoli, który brzmiał: Ja-brat-Bóg, przedstawiany był każdego dnia przez fokolarianów.

Ja-brat-Bóg to pewien skrót, który wskazuje na istotę zjednoczenia z Bogiem.

Dwadzieścia lat przed Soborem Watykańskim II Duch Święty wzbudził Ruch Focolare, który dokonał radykalnego zwrotu ku ludziom. Według duchowości tego ruchu, duchowości jedności - do Boga idzie się razem z bliźnim, co więcej: idzie się do Boga przez niego. Powszechnym doświadczeniem jest to, że poprzez miłość braci nie zostajemy sami, odczuwamy w duszy zjednoczenie z Bogiem - co charakterystyczne jest w duchowości wspólnotowej.

W czasie rekolekcji temat przewodni uczestnicy zgłębiali każdego dnia w różnych aspektach. Najpierw rozważano zjednoczenie z Bogiem przez miłość do brata; jest to miłość nadprzyrodzona. Trzeba zatem kochać wszystkich, czyli wychodzić zawsze z inicjatywą, kochać konkretnie, nie tylko uczuciowo, kochać drugiego, widząc w nim Jezusa ("Mnieście uczynili"), kochać jak Jezus, być gotowym oddać życie za brata. Praktykowanie takiej miłości powoduje zjednoczenie z Bogiem.

Klucz do jedności z Bogiem

Następnie rozważano temat zjednoczenia z Bogiem przez miłość do Jezusa Opuszczonego. W Ruchu Focolare kluczem do jedności z Bogiem jest także obejmowanie każdego cierpienia fizycznego, psychicznego, moralnego i duchowego w sobie oraz w innych. Cierpienia są spotkaniem z osobą Jezusa ukrzyżowanego i opuszczonego ("Boże mój, czemuś Mnie opuścił"). Objęcie, ukochanie i ofiarowanie się Jezusowi w każdym cierpieniu przynosi niezwykłą jedność z Bogiem.

W ostatnim dniu Mariapoli rozważano o tym, że zjednoczenie z Bogiem jest odczuwalne. Poprzez konkretne świadectwa osób wskazano, że kochając brata i Jezusa Ukrzyżowanego i Opuszczonego, można doświadczyć konkretnych owoców zjednoczenia z Bogiem. Wiele osób mówiło o niezwykłym pokoju i harmonii, które goszczą w ich duszy. Inni wskazywali na radość wypełniającą serce i rozjaśniającą twarz. Jeszcze inni mówili o zapale, który pobudzał ich do jeszcze większej miłości.

Żyj i dziel się z innymi...

W duchowości wspólnotowej, w której ważna jest wzajemność i jedność, nie wystarczy, aby każdy żył podarowanym ideałem na własną rękę, trzeba dzielić się z innymi swoim doświadczeniem i przyjmować w siebie doświadczenie brata. Świadectwa życia podarowali wszystkim członkowie i wolontariusze Ruchu Focolare, przedstawiciele świata nauki, polityki, biznesu, służby zdrowia i oświaty, ludzie różnych narodowości, którzy kochają ojczyznę brata jak swoją własną. Mocno zabrzmiały doświadczenia o budowaniu braterstwa w polityce polegające na współpracy z osobami z innych ugrupowań politycznych, o prowadzeniu firmy na zasadach ekonomii komunii, kiedy właścicielem przedsiębiorstwa czyni się Pana Boga, a samemu jest się zarządcą. Gdzie stymuluje się również potrzebę ustawicznego doskonalenia relacji międzyludzkich w firmie oraz wzrostu jakości pracy i współdziałania z innymi konkurencyjnymi firmami. Wszystkich mogły ubogacić przykłady budowania miłości małżeńskiej, realizowania powołania kapłańskiego w świetle ideału jedności, konkretnego ewangelicznego kochania pacjentów przez lekarzy, kochania brata w przełożonych i współpracownikach w różnych zakładach pracy.

W podsumowaniu tegorocznego Mariapoli wiele osób mówiło o zrodzeniu się wielkiego pragnienia, aby żyć charyzmatem jedności nie tylko w rodzinie "mariapolitów", ale w domu, w pracy, w szkole..., kochając brata i kochając Jezusa Opuszczonego rozpoznanego we wszystkich cierpieniach, podziałach, niezrozumieniu, zagubieniu.