... żeby wyprawił robotników

Cytowane powyżej słowa pochodzą z listu, który Ojciec Święty skierował do kapłanów w Wielki Czwartek 2004 roku. Przypominamy je w chwili, gdy w parafiach całej Polski zaczyna kapłańską służbę kilkuset nowo wyświęconych księży. Po święceniach kapłańskich, które miały miejsce w maju i czerwcu, po prymicjach i dziękczynnych pielgrzymkach, wreszcie po krótkim wakacyjnym odpoczynku, idą do wyznaczonych im parafii, by podjąć kapłańskie obowiązki. Tak oto Pan Jezus kolejny już raz "wyprawił robotników na żniwo swoje".

Ciesząc się tymi nowymi kapłanami i dziękując Bogu za dar powołania do służby Bożej, musimy wziąć sobie do serca wezwanie dzisiejszej liturgii słowa: "proście więc Pana żniwa"... Ta modlitwa o nowe powołania jest zadaniem i obowiązkiem wszystkich wierzących. Bo Chrystus wzywa wciąż nowych ludzi do swojej służby i to swoje wezwanie nieustannie ponawia, jednak coraz trudniej jest na nie odpowiedzieć. W chaosie współczesności niełatwo usłyszeć Jego głos i coraz mniej odwagi, by powiedzieć "tak". Potrzeba więc wsparcia całego Kościoła, wszystkich wierzących, by młodzi ludzie zechcieli przyjąć wezwanie Chrystusa i nie lękali się tego zadania, które niekiedy rzeczywiście streszcza się w tym niełatwym stwierdzeniu: "posyłam was jak owce między wilki".

W Wieczerniku "znajduje się początek i wieczne źródło autentycznego duszpasterstwa powołań kapłańskich". Jeżeli naprawdę kochamy Eucharystię i z głęboką wiarą powracamy do Wieczernika, którego tajemnica staje się rzeczywistością w każdej świątyni podczas sprawowania Mszy Świętej, niech nie brakuje w naszym życiu modlitwy o powołania. Każdego dnia "prośmy Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo". Módlmy się, by obdarzył nas kapłanami - sługami Eucharystii. I prośmy o świętość, odpowiedzialność, wierność i wytrwałość dla każdego księdza.