Święty odźwierny

Wydawnictwo Wydziału Teologicznego UAM jest coraz bardziej aktywne, wydaje rocznie około 30 pozycji książek i czasopism, utrzymując przy tym wysoki poziom edytorski. Udaje się to dzięki wspomaganiu ze strony Archidiecezji Poznańskiej, a także dzięki prywatnym darczyńcom. Tak jest i w przypadku najnowszej pozycji: książki biskupa Pelczara, której promotorem jest ks. prof. Tomasz Węcławski.

Osobiste doświadczenie

Święty Józef Sebastian Pelczar urodził się w 1842 roku w Korczynie koło Krosna. Był profesorem historii Kościoła i prawa kanonicznego oraz teologii pastoralnej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, a w roku akademickim 1882/1883 piastował funkcję rektora tej uczelni. Od roku 1899 był biskupem sufraganem przemyskim, a rok później biskupem ordynariuszem przemyskim. W 1894 roku założył Zgromadzenie Służebnic Najświętszego Serca Jezusa. Zmarł w opinii świętości 28 marca 1924 roku.

Był człowiekiem niezwykle pracowitym, do tego stopnia, że jemu współcześni przypuszczali, iż złożył ślub wykorzystywania każdej chwili czasu. Jeden ze świadków jego życia mówił, że biskup Pelczar "przechodził bezpośrednio od jednej czynności do drugiej, a tylko przegradzał je wielokrotnie modlitwą przed Najświętszym Sakramentem w kaplicy domowej". Zadziwia także ilość publikacji (przeszło 200!), których był autorem. To właśnie jego książki dotyczące duchowości i mistyki są najistotniejsze i wciąż aktualne. Ksiądz Karol Wojtyła powiedział kiedyś o książce "Rozmyślania o życiu kapłańskim", że są tam "lawiny prawdy".

Istota życia duchowego

W Rozważaniach o doskonałości chrześcijańskiej święty stwierdza: "Istotą życia chrześcijańskiego jest miłość, ona bowiem łączy duszę z Bogiem i czyni ją podobną do Boga, który jest miłością". Biskup Pelczar często wspomina o tym w swych pismach, jakby niecierpliwił się, że ta prosta prawda jest zapominana w Kościele. "Jakże więc - pisze św. Józef Sebastian - prosta jest droga do doskonałości! Ludzie sądzą mylnie, że polega ona na ostrej pokucie albo na długiej modlitwie, albo na licznych dobrych uczynkach. Tymczasem ona polega na doskonałej miłości". Źródłem i wzorem życia duchowego jest Jezus Chrystus, Jego tajemnica Wcielenia przeżywana w kolejnych etapach Jego ziemskiego życia, jak i w życiu Kościoła. Mistyka św. Józefa Sebastiana był przepełniona ogniem miłości i czułością, chociaż nie obnosił się z tym. Miłość, do której nawoływał biskup Pelczar jest wezwaniem dla wszystkich chrześcijan do pełnej świętości. Ci, którzy myślą, że to ostatni sobór po setkach lat zapomnienia przypomniał o powołaniu wszystkich do świętości, mylą się. Biskup Pelczar, żyjąc 100 lat przed soborem, nie miał jednak wrażenia, że odkrywa jakieś nowe prawdy. Nie uważał też siebie za odkrywcę czy nowatora mistyki chrześcijańskiej, a swoją rolę streścił w jednym zdaniu: "Mistrz Boski uczyć was będzie, a ja tylko jako odźwierny drzwi będę je otwierać".

Na podstawie referatu ks. dr. Józefa Morawy "O duchowości w pismach Józefa Sebastiana"