Choćby jedno "Zdrowaś..."

Powyższe słowa z Księgi Proroka Barucha, czytane dziś w liturgii, tak pięknie oddają fakt solidarności Kościoła w Polsce z katolikami na Wschodzie. Dzisiaj właśnie w Drugą Niedzielę Adwentu w całej naszej Ojczyźnie przebiega dzień modlitwy i solidarności z Kościołem na Wschodzie.

Dobry Bóg sprawił, że mieszkający na Wschodzie katolicy, po latach prześladowań, mogli "złożyć szatę smutku i utrapienia swego, a przywdziać wspaniałe szaty chwały".

"Stań na miejscu wysokim, spójrzyj na Wschód, zobacz swe dzieci".

Pamiętamy, jak Ojciec Święty Jan Paweł II, podczas swej pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny, stanął "na miejscu wysokim" - na Wzgórzu Lecha w Gnieźnie, aby wołać "wołaniem wielkim" o tych, zdawało się wtedy, jakby zapomnianych narodach i ludach. Po latach, w 2001 roku w Astanie - stolicy Kazachstanu - Ojciec Święty zapewnił: - Nigdy nie byliście zapomniani w moim sercu. Codziennie w modlitwie zawierzałem was i cały Kościół w Kazachstanie dobroci Boga.

Kościół, także w Polsce, zawsze pamiętał o swych dzieciach na Wschodzie. Jeszcze w czasach istnienia Związku Radzieckiego Ksiądz Kardynał Józef Glemp powołał do życia Komitet Pomocy Katolikom na Wschodzie. Dziś mam możliwość publicznie podziękować za wszelką pomoc otrzymywaną z Polski. Bóg zapłać za kapłanów i osoby zakonne, za świeckich misjonarzy, za nauczycieli języka polskiego w polskich środowiskach, za wielki dar modlitwy, za pomoc materialną.

Bóg zapłać Księżom Biskupom na czele z Księdzem Prymasem, wspólnotom diecezjalnym, parafialnym i zakonnym, organizacjom społecznym, a także wielu rodzinom i osobom indywidualnym. Jak wiele modlitwy i dobrych dzieł dokonuje się bez rozgłosu, w ciszy ludzkiego serca, a jednak zapisanych w Sercu Bożym.

Drodzy Bracia i Siostry!

Moje słowo wdzięczności Bogu i ludziom przesyłam z Astany - stolicy Kazachstanu. Kazachstan, kraj dziesięciokrotnie większy od Polski, był w przeszłości, jak dobrze wiecie, miejscem cierpienia wielu narodów. Krew i łzy milionów niewinnych ludzi uczyniły tę ziemię "ziemią świętą", uprzywilejowaną. Dziś cieszymy się wolnością religijną, istnieje Konkordat między Kazachstanem i Stolicą Apostolską, odwiedził nas Ojciec Święty, istnieją pełne struktury kościelne, odbył się Światowy Kongres Religii. Deo gratias!

Chciałbym ze wszystkimi przyjaciółmi Kościoła na Wschodzie zjednoczyć się w adwentowym czuwaniu, w oczekiwaniu na ponowne przyjście Pana do naszych serc. "Przyjdź Panie Jezu". Z wdzięcznością i prośbą o choćby jedno "Zdrowaś Maryjo" za Kazachstan.