Vadstena - to malownicza miejscowość leżąca na południe od Sztokholmu. Miasteczko położone nad błękitnym jeziorem w jesienny poranek wygląda jak z bajki. Odrestaurowane, kolorowe domy, wąskie, wybrukowane, kręte uliczki. Mnóstwo sklepików z pamiątkami, kawiarenek, cukierni i zabytków. Wszędzie roi się od flag, plakatów, informacji mówiących o obchodach 700-lecia urodzin Św. Brygidy Szwedzkiej, których apogeum miało miejsce w połowie roku. Każdy mieszkaniec Vadsteny bezbłędnie pokazuje drogę do klasztoru.
Budowla z XIV wieku robi oszałamiające wrażenie. Przygniata swoim ogromem, niczym najbardziej znane katedry. Wewnątrz świątyni, po lewej stronie, kącik zabaw dla dzieci i sklepik z pamiątkami. - Dzieci mogą u nas się pobawić i nie przeszkadzać rodzicom w modlitwie - mówi starsza pani, pracująca w przyklasztornym stoisku z pamiątkami i pokazuje jedną z wielu książek z wizerunkiem świętej na okładce.
Z książki oraz z okolicznej wystawy można się dowiedzieć, że św. Brygida przyszła na świat w 1303 roku w bogatej, głęboko wierzącej i liczącej się w Szwecji rodzinie. Już od 3 roku życia wykazywała oznaki geniuszu. Używała wyrazów, które normalnie wymawiają tylko dorośli. W wieku 14 lat wychodzi za mąż. Trafia na kochającego męża, razem z nim wychowuje ośmioro dzieci. Uczy je miłości do drugiego człowieka, odbywa szereg pielgrzymek. Już wtedy ma wiele widzeń. Pierwszych doznaje w wiosce Vadstena, dlatego to właśnie tu powstanie klasztor.
Po śmierci męża wyrusza na pielgrzymkę do Hiszpanii. Doznaje objawień. Pod ich wpływem udaje się do Rzymu, by uzyskać zgodę na założenie Zakonu Najświętszego Zbawiciela. Prosi też papieża, aby przeniósł się z Awinionu i ponownie zamieszkał w Stolicy Apostolskiej. Pod wpływem objawień pisze regułę "podwójnego" zakonu. Zgodnie z nią zakonnicy żyją w czystości serca i ubóstwie.
W Rzymie umiera, nie doczekawszy papieża, a jej dzieło kontynuuje córka - Katarzyna, również wyniesiona na ołtarze. To ona została pierwszą przeorką klasztoru w Vadstenie. Wkrótce potem klasztory Sióstr Brygidek powstają w Rzymie, Gdańsku i Niemczech.
Działalność św. Brygidy pozostanie w pamięci jako zmierzająca do jendości chrześcijan. Tyle historia.
Pani ze sklepiku wskazuje w centralnym miejscu kościoła rzeźbę przedstawiającą św. Brygidę. Na prawo od posągu widać drzwi, przez które przechodziły zakonnice po złożeniu ślubów. Natomiast w szklanej gablocie, pokrytej czerwonym aksamitem, ozdobionym złotem, znajdują się relikwie świętej. Wokół nich sporo turystów i wiernych. Niektórzy robią zdjęcia, inni zwiedzają klasztor. Dziś już tu nie mieszkają zakonnice. W budynkach klasztornych mieści się hotel i restauracja.
Ale do Vadsteny wciąż pielgrzymują wierni. W 1989 roku Papież Jan Paweł II w czasie swojej wizyty w Szwecji odwiedził kościół i spotkał się z zakonnicami. W 1999 roku Ojciec Święty ogłosił św. Brygidę wraz ze św. Katarzyną ze Sieny i św. Edytą Stein współpatronką Europy. Kult św. Brygidy trwa nadal.
Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.
Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.
Artykuł pochodzi z numeru 41/2003
