Chcą żyć

W dniach od 5 do 11 października br. parafie i inne wspólnoty kościelne w Polsce będą organizować modlitwy, nabożeństwa, spotkania i akcje w związku z 59. Tygodniem Miłosierdzia. Temat tygodnia "Umiłować Chrystusa we wspólnocie z niepełnosprawnymi" nawiązuje do inicjatywy Rady Europy (rok 2003 - Rokiem Osób Niepełnosprawnych).

Osoby niepełnosprawne są wrażliwe i krytyczne. Nie oczekują od swego otoczenia i od Kościoła litości, współczucia oraz płytko rozumianego miłosierdzia. Szukają czegoś innego, a mianowicie szacunku, partnerstwa, zrozumienia dla problemów swojej egzystencji, a także respektowania należnych im uprawnień. Pragną bowiem na miarę swych możliwości w sposób czynny i aktywny uczestniczyć w życiu rodziny, szkoły, zakładu pracy, społeczności lokalnej... Niepełnosprawni chcą być obecni w mediach, m.in. jako telewizyjni prezenterzy. Nie akceptują pomijania, eliminacji, separacji i spychania ich na margines przez tzw. pełnosprawną część społeczeństwa. Uważają się za pełnowartościowych członków każdej grupy społecznej i dążą do faktycznej z nią integracji. Domagają się przełamywania stereotypów, fobii, uprzedzeń oraz przyzwyczajeń, które wobec osób niepełnosprawnych narastały poprzez wieki.

Niepełnosprawni spotykają się bowiem na co dzień z niezrozumieniem. Mogliby to ilustrować wieloma przykładami. Oto jeden z nich. W tym roku, w sierpniu do sanktuarium Matki Bożej w Licheniu przybyła grupa chorych na stwardnienie rozsiane, na wózkach. W obrębie sanktuarium podszedł do nich starszy człowiek. Poruszony ich widokiem próbował obdarować ich pieniędzmi. Wówczas jedna z niepełnosprawnych ruchowo powiedziała z godnością: - Proszę Pana, to, że jesteśmy na wózkach nie znaczy wcale, że jesteśmy ludźmi ubogimi.

W rozmowie ze znanymi postaciami ruchu niepełnosprawnych zapytałem, który fragment Ewangelii jest im szczególnie bliski i potrzebny. Piotr Pawłowski, redaktor naczelny "Integracji" odpowiedział, że perykopa o uzdrowieniu sparaliżowanego.

"...czterech przyniosło do Niego sparaliżowanego człowieka. Z powodu tłumu nie mogli się jednak przedostać do Niego. Zerwali więc dach nad miejscem, gdzie był Jezus i spuścili przez otwór posłanie, na którym leżał sparaliżowany" (Ewangelia wg św. Marka 2, 4, przekład ekumeniczny).

Niepełnosprawni w Polsce uważają za potrzebne przełamywanie barier architektonicznych, które stają na ich drodze. Dotyczy to również świątyń, kaplic, domów parafialnych. Stąd apel do projektujących nowe obiekty sakralne, do budowniczych i inwestorów, aby brali pod uwagę potrzeby osób niepełnosprawnych w dojeździe do kościoła, a także uwzględnili dla nich odpowiednie miejsce w świątyni. Chodzi tu np. o miejsce dla wózków nie w środkowej nawie, ale w rzędzie ławek wraz z innymi wiernymi.

Niepełnosprawni, dzięki swej wierze oraz przyjętym sakramentom chrztu i bierzmowania oraz udziale w Eucharystii, są pełnoprawnymi członkami ludu Bożego. Na nich również spoczywa odpowiedzialność za przyszłość i kształt chrześcijaństwa w Europie oraz w świecie.

Do grona osób niepełnosprawnych ruchowo dołączył Jan Paweł II, poruszający się na wózku.

Godność i wartość osoby oraz życia ludzkiego nie zostały przypisane wyłącznie do młodości, urody i sprawności fizycznej, czy też psychicznej. Nie zależy od stanu posiadania, wykształcenia i tzw. przydatności społecznej. Godność osoby i wartość życia ludzkiego mają swe źródło w stworzeniu człowieka na obraz i podobieństwo Boże.