Co powinno bezpośrednio poprzedzać wyznanie grzechów w sakramencie pojednania?

Nie ulega wątpliwości, że zarówno kapłan, jak i penitent powinni odpowiednio przygotować się do sprawowania sakramentu pokuty. Przygotowanie to dokonuje się przez modlitwę. Kapłan winien pomodlić się do Ducha Świętego, aby od Niego otrzymać światło i miłość. Penitent, z kolei, powinien zastanowić się nad swoim życiem, czy jest ono zgodne z przykładem i przykazaniami Chrystusa, a także winien prosić Boga o odpuszczenie swoich grzechów.

Po tych "czynnościach wstępnych" penitent może już zbliżyć się do konfesjonału. Kapłan winien przyjąć go z braterską miłością, pozdrawiając, jeśli uzna to za stosowne, uprzejmymi słowami. Następnie mający zamiar się wyspowiadać czyni znak krzyża, mówiąc: "W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen." Kapłan może to uczynić wraz z nim. Następnie kapłan krótką formułą zachęca penitenta do ufności Bogu. W tym momencie, jeśli penitent nie jest znany spowiednikowi, warto by podał mu swój stan, wiek, czas, jaki upłynął od poprzedniej spowiedzi, trudności, jakie ma w prowadzeniu chrześcijańskiego życia, a także inne okoliczności, których poznanie jest potrzebne spowiednikowi do owocnego wykonania jego posługi. Nie chodzi tu oczywiście o identyfikację osoby penitenta, stąd nie należy podawać swojego imienia czy nazwiska, ale o poznanie sytuacji, w jakiej się znajduje, by móc dobrze ocenić jego stan duchowy i udzielić właściwej porady.

Jeśli okoliczności za tym przemawiają, kapłan lub sam penitent może odczytać w tym momencie fragment Pisma Świętego, może jednak równie dobrze odbyć się to wcześniej, podczas przygotowania do sakramentu pokuty. Chodzi o fragment słowa Bożego, które oświeca wierzącego, by dobrze poznał swoje grzechy, a jednocześnie wzywa go do nawrócenia i do ufności w Boże miłosierdzie. W praktyce jednak już podczas trwania sakramentu pokuty nie czyta się fragmentu Pisma Świętego, m.in. dlatego, że w naszych konfesjonałach nie zawsze jest dostatecznie jasno, a także z uwagi na to, by spowiedź nadmiernie się nie przeciągała.

Po dokonaniu właściwego przygotowania zarówno spowiednika, jak i penitenta, ten drugi może rozpocząć wyznawanie swoich grzechów.