Stopy wysokiego ryzyka

Grzybica jest chorobą zakaźną wywołaną przez różne gatunki grzybów. Można się nią zarazić poprzez kontakt z jej zarodnikami. Znaleźć je można wszędzie: na wykładzinach, w meblach, w glebie, w wolno stojącej wodzie oraz na skórze i błonach śluzowych innych ludzi. Aby zarodniki grzybów mogły się rozwijać, muszą mieć ku temu sprzyjające warunki, przede wszystkim: ciepło, mokro i ciemno. Najbardziej narażone na zachorowanie są osoby, które przebywają w ciepłych, wilgotnych i ciemnych pomieszczeniach, a także ci, którzy korzystają z publicznych saun, pryszniców, basenów, a więc sportowcy, pracownicy kopalń, hut, pralni oraz wszyscy, którzy w czasie pracy lub uprawiania wybranej dyscypliny sportowej silnie się pocą, mają kontakt z wolno stojącą wodą, noszą opinające kostkę buty. Grzybicą można się też zarazić w sklepie obuwniczym, przymierzając zakażone obuwie. Naukowcy stwierdzili, że muzułmanie modlący się w meczetach bardziej są narażeni na infekcje grzybicze stóp niż przedstawiciele innych wyznań. Sprzyja temu stąpanie bosymi stopami po dywanach w meczetach.

Początkowo schorzenie objawia się zrogowaceniem i złuszczeniem naskórka, zaczerwienieniem, pieczeniem oraz tworzeniem się drobnych pęcherzyków na skórze stóp, co prowadzi do powstania zmian ropnych. Zakażenie może się przenieść na paznokcie (także rąk), które zaczynają się przebarwiać na biały, żółty lub czarny kolor. Z czasem bolą przy ucisku lub obcinaniu. Dochodzi do ich częściowego lub całkowitego wykruszenia. Pojawia się dyskomfort w chodzeniu. Choroba nie leczona może się przenieść na inne części ciała. Zagrożenie chorobą znacznie wzrasta po 40 roku życia. Chorobie sprzyja cukrzyca, zaburzenia krążenia obwodowego oraz osłabienie układu odpornościowego, niedokrwistość, niedoczynność tarczycy, niedobór żelaza i witamin z grupy B, otyłość, silne kuracje antybiotykowe. Wbrew pozorom, grzybica nie jest wynikiem braku higieny. Wprost przeciwnie - zbyt częste stosowanie mydła o nieodpowiednim, zasadowym pH i długotrwałe moczenie nóg może osłabiać naturalne bariery ochronne skóry przed inwazją grzybów.

Przez wiele lat jedyną i mało skuteczną metodą leczenia grzybicy skóry i grzybicy paznokci było chirurgiczne usunięcie zainfekowanej płytki paznokciowej. Leki doustne przynosiły efekt tylko po wielomiesięcznej kuracji. Nowa generacja leków umożliwia nie obciążającą pacjenta tzw. terapię pulsową. Do preparatów tych należy specyfik, którego substancją czynną jest itrakonazol. Podaje się go "pulsowo" przez siedem kolejnych dni w miesiącu. Cykl powtarza się trzykrotnie. Lek kumuluje się w płytce paznokcia, dlatego działa jeszcze wiele miesięcy po zakończeniu kuracji. Zabija grzyby i umożliwia odrastanie zdrowej płytki. Skuteczną terapię i profilaktykę grzybic naskórkowych zapewniają preparaty zawierające niskocząsteczkowe kwasy tłuszczowe. Jeżeli po zakończonej terapii nie wyrzuci się starego obuwia, znajdujące się w nim zarodniki ponownie zainfekują wyleczone paznokcie.