Z diabłem się nie dyskutuje

W jaki sposób Jezus przezwycięża pokusę? Unikając dyskusji z diabłem i odpowiadając słowem Bożym. Cytuje trzy zdania z Pisma Świętego, które mówią o wolności od rzeczy, o zaufaniu i o służbie Bogu, trzy zdania przeciwstawiające się pokusie. Nie rozmawia z diabłem, nie prowadzi z nim negocjacji, ale odpiera jego insynuacje dobroczynnymi słowami Pisma Świętego. To ważne: z diabłem się nie dyskutuje, z diabłem się nie dialoguje. Jezus przeciwstawia się jemu słowem Bożym. (…)
Zadajmy więc sobie pytanie: jakie miejsce w moim życiu zajmuje słowo Boże? Czy odwołuję się do słowa Bożego w moich duchowych zmaganiach? Jeżeli mam jakąś nawracającą wadę lub pokusę, to dlaczego, otrzymując pomoc, nie szukam wersetu ze słowa Bożego, który odpowiada na tę wadę? A następnie, gdy nadchodzi pokusa, czy go wypowiadam, czy modlę się nim.
Anioł Pański, niedziela 26 lutego

Wielki Post jest czasem przypominania sobie, kto jest Stwórcą, a kto stworzeniem, aby obwieścić, że tylko Bóg jest Panem, czasem wyzbycia się żądania samowystarczalności i obsesji do stawiania siebie w centrum, do bycia prymusem, do myślenia, że wyłącznie dzięki naszym zdolnościom możemy być bohaterami życia i przemieniać otaczający nas świat. To czas sprzyjający, byśmy się nawrócili, abyśmy zmienili spojrzenie przede wszystkim na siebie, abyśmy uświadomili sobie: jak wiele rozproszeń i powierzchowności odciąga nas od tego, co istotne, jak wiele razy skupiamy się na naszych zachciankach lub na tym, czego nam brakuje, oddalając się od centrum naszego serca, zapominając o istocie sensu naszego bycia w świecie. Wielki Post jest czasem prawdy, aby zrzucić maski, które nosimy na co dzień, chcąc wydawać się doskonałymi w oczach świata; Wielki Post jest po to, aby walczyć, jak powiedział nam Jezus w Ewangelii, z fałszem i obłudą: nie fałszem i obłudą innych, ale naszymi, aby spojrzeć im w twarz i walczyć z nimi.
Homilia w Środę Popielcową, 22 lutego

Każda tradycja religijna jest przydatna, jeśli ułatwia spotkanie z Jezusem. Możemy powiedzieć, że historyczna decyzja pierwszego soboru, z której i my korzystamy, była motywowana pewną zasadą, zasadą głoszenia: wszystko w Kościele musi być zgodne z wymogami głoszenia Ewangelii; nie z opiniami konserwatystów czy postępowców, ale z tym, aby Jezus docierał do życia ludzi. Dlatego każdy wybór, każde zastosowanie, każda struktura i tradycja mają być oceniane o tyle, o ile sprzyjają głoszeniu Chrystusa. A gdy w Kościele pojawiają się podziały, na przykład podziały ideologiczne: „Jestem konserwatywny, bo…”. „Jestem postępowy, bo…”. Ale gdzie jest Duch Święty? Zwróćcie uwagę, że Ewangelia nie jest ideą, Ewangelia nie jest ideologią. Ewangelia jest głoszeniem, które dotyka serca i sprawia, że zmienia się twoje serce, ale jeśli schronisz się w idei, w ideologii, czy to prawicowej, czy też lewicowej, czy centrowej, to czynisz z Ewangelii partię polityczną, ideologię, klub grupy ludzi. Ewangelia zawsze daje ci tę wolność Ducha, który działa w tobie i prowadzi cię do przodu.
Audiencja ogólna, środa 22 lutego