Święta Rodzina dla rodzin

Już za kilka dni, 30 maja, rozpocznie się w Mediolanie VII Światowe Spotkanie Rodzin. Od tego roku Spotkaniom Rodzin towarzyszyć będzie obraz Świętej Rodziny – mozaika wykonana przez jezuitę o. Marka Ivana Rupnika. Ten teolog i wykładowca duchowości wschodniej to również znany artysta, twórca mozaik, m.in. do papieskiej kaplicy Redemptoris Mater.

Wizerunek Świętej Rodziny przygotowany przez o. Rupnika w jakimś sensie streszcza istotę poszukiwań, refleksji i modlitw w czasie Światowych Spotkań Rodzin, które odbywają się co trzy lata. Kard. Ennio Antonelli, przewodniczący Papieskiej Rady ds. Rodziny, opowiadając o tym obrazie, zwraca uwagę, że „w Świętej Rodzinie z Nazaretu niebo spotyka ziemię, a Trójca Święta znajduje najdoskonalsze ludzkie przedstawienie. Kościół czuje się wezwany, aby stawać się coraz bardziej rodziną, by poprzez wzajemną miłość ukazywać w świecie obecność Chrystusa. (…) Wszystkie ziemskie relacje i działania powinny podążać za logiką miłości, by w ten sposób odnaleźć nową harmonię i piękno, odbicie i objawienie Trójcy Świętej”.

Spotkanie Rodzin ma służyć właśnie tej odnowie i poszukiwaniu jedności między życiem codziennym i życiem duchowym. Hasło tegorocznego spotkania: „Rodzina: praca i święto”, przypomina o tym, co pokazuje nasze codzienne doświadczenie: prawdziwy rozwój człowieka ma wymiar indywidualny, rodzinny i wspólnotowy, ale obejmuje również aktywność zawodową, relacje związane z pełnionymi funkcjami oraz otwarcie się na Boga – jak powie Benedykt XVI, „na nadzieję i na Dobro niemające granic”.

Niebo i ziemia

Zanim rozpocznie się Spotkanie Rodzin, zatrzymajmy się przy ikonie Świętej Rodziny, która towarzyszyć będzie rodzinom zgromadzonym w Mediolanie, a potem trafi do diecezji będącej organizatorem kolejnego spotkania. Kard. Antonelli, który podjął się opowiedzieć mozaikę o. Rupnika, konsekwentnie używa określenia „ikona”, podkreślając głęboki, duchowy wymiar tego przedstawienia Rodziny z Nazaretu i jego znaczenie dla każdej chrześcijańskiej rodziny.

Łuk zamykający kompozycję wprowadza szczególną dynamikę – prowadzi nasz wzrok z góry na dół – z nieba ku ziemi. Najpierw widzimy otwartą dłoń Boga Ojca, od którego pochodzi wszelkie dobro. Na Święte Postaci spływa światło, a na Maryję zstępuje ogień Ducha Świętego. W tej samej linii, co ręka Boga i ogień Ducha, znajduje się Jezus, Boży Syn. Stąpając po dłoniach Matki, idzie w naszą stronę, spogląda nam prosto w oczy i niesie ściśnięty w dłoni rulon Ewangelii – Dobrej Nowiny, którą przyszedł głosić światu. Tak oto w linii pionowej widzimy trzy Osoby Trójcy Przenajświętszej.

W oczy spogląda nam także Maryja, która otwartymi dłońmi daje nam przychodzącego na świat Jezusa. Św. Józef, Jej Oblubieniec, zwraca swój wzrok ku Bogu, by odczytać Jego wolę i wiernie ją wypełnić. Przypomina, że każde ojcostwo na ziemi ma swoje źródło w Ojcu Niebieskim. Na Jego ojcostwie musi być wzorowane i według niego kształtowane. Wzniesiona ku sercu prawa ręka św. Józefa wskazuje na miłość i odpowiedzialność, z jaką troszczy się on o Jezusa i Maryję. Lewa ręka trzyma laskę wypuszczającą zielone liście. To symbol królewskiego rodu Dawida, z którego pochodzi Mesjasz, i znak, że Bóg jest wierny swoim obietnicom.

Wzór dla rodzin

Ikona Świętej Rodziny przypomina, że wszystkie rodziny mają być coraz bardziej zjednoczone wewnętrznie, a zarazem otwarte na innych. Powinny rozumieć, że ich powołaniem jest takie przygotowanie dzieci na przyszłe życie i do czekających je zadań, by nie czuły się skrępowane zaborczą miłością. Wzorem relacji i działania jest sama Trójca Święta. Kamienie mozaiki, glazura, kolory i światło grają w taki sposób, by nadać całości niezwykły, pełen energii blask i ukazać jak wygląda świat przemieniony przez Boga i ożywiany Duchem Świętym. Także same postaci, ich twarze i dłonie, poprzez swą jasność, delikatność i prostotę nawiązują do ciała przemienionego i uduchowionego.

O tym, jak ważne jest znaczenie małżeństwa i rodziny w planie Boga, Stworzyciela i Zbawiciela, oraz w całej historii rodzaju ludzkiego, przypomina z kolei centralne przedstawienie Świętej Rodziny, która znajduje się w zamykającym ikonę łuku. Jest Ona w centrum historii zbawienia, która zaczęła się w Raju – oznaczają go wyraziste czerwienie, zielenie i żółcie po stronie lewej – a znajdzie swe dopełnienie w niebieskim Jeruzalem, ukazanym przez przeplatające się złota i polichromowane marmury po stronie prawej.

*

Wizerunek Świętej Rodziny niech będzie dziś zachętą do spojrzenia na nasze rodziny. Tego Bożego światła, które przemienia serca i umysły potrzebuje dziś każdy dom. Zwłaszcza wtedy, gdy praca zaczyna dominować, gdy niejako odrywa od siebie małżonków i odbiera rodziców dzieciom, a dzieci rodzicom, warto zatrzymać się przy tym obrazie, który łączy niebo z ziemią: wpisuje życie tej wyjątkowej Rodziny z Nazaretu w życie Boga – Trójcy Świętej. Niech zachęca on każdą rodzinę, by w podobny sposób przemieniała swoje życie, wciąż na nowo zapraszając do siebie Boga przez modlitwę, pracę i życie wiarą na co dzień.