Miejsce zawierania sakramentu małżeństwa

Jeszcze zanim nasze dziecko pójdzie do I Komunii św., pragniemy połączyć się sakramentem małżeństwa. Nie chcielibyśmy jednak ślubować w naszej parafii. Naszym marzeniem jest uroczystość ślubna w pewnym górskim kurorcie w parku na mostku obok kwitnących czereśni. Czy mamy szansę, aby nasze marzenie się spełniło?

Eryk i Monika

W tym pytaniu o miejsce ślubu kościelnego zawarte są dwie kwestie. Pierwsza dotyczy parafii, w której może nastąpić zawarcie sakramentu małżeństwa, druga odnosi się do ewentualnego zawarcia tego sakramentu poza świątynią.

Zgodnie z przepisem kan. 1115 Kodeksu Prawa Kanonicznego małżeństwa win­ny być zawierane w parafii, gdzie przynajmniej jedno z nupturientów posiada stałe albo tymczasowe zamieszkanie lub miesięczny pobyt; a gdy zaś chodzi o tułaczy w parafii, gdzie aktualnie przebywają. Jak widzimy, obecne prawo nie przyznaje pierwszeństwa proboszczowi panny młodej. Proboszcz pana młodego ma takie samo prawo, jak proboszcz panny młodej.

Norma zawarta w kan. 1115 KPK nie jest absolutna, albowiem za zezwoleniem własnego ordynariusza (biskupa diecezjalnego, wikariusza generalnego, wikariusza biskupiego) lub proboszcza wolno za­wierać małżeństwo w innej parafii. To zezwolenie może być dwojakie: albo jest to zgoda na przeprowadzenie rozmów kanoniczno-duszpasterskich z narzeczonymi poza uprawnioną parafią, która zazwyczaj złączona jest z upoważnieniem do asystowania przy zawieranym przez nich małżeństwie, albo jest to tzw. licencja, którą wystawia proboszcz po przeprowadzeniu całego przygotowania przedślubnego.

Kwestia druga dotyczy tego, czy sakrament małżeństwa może być zawierany tylko w kościele, czy także w innym miejscu. Kodeks Prawa Kanonicznego postanawia, że małżeństwo winno być zawierane w kościele parafialnym. Natomiast za zezwoleniem ordynariusza miejsca lub proboszcza może być zawarte w innym kościele bądź też w kap­licy. Miejscowy ordynariusz może też zezwolić na zawarcie małżeństwa w innym odpowiednim miejscu (por. kan. 1118).

Czy w naszych polskich warunkach, przy ogólnym dostępie do tak wielu kościołów i kaplic, samo marzenie, aby zawierać sakrament małżeństwa „w pewnym górskim kurorcie w parku na mostku obok kwitnących czereśni” jest racją wystarczającą, aby otrzymać zgodę na zawarcie małżeństwa w plenerze? W archidiecezji poznańskiej w takiej sytuacji zgody nie udziela się.

Podane wyżej normy dotyczą zawierania mał­żeństwa w zwykłych warunkach. Jednak w niebezpieczeństwie śmierci ślub odbędzie się z koniecz­ności w domu prywatnym lub w szpitalu, przy łożu osoby ciężko chorej.