Artyści przez duże

W sobotę 17 listopada, w Auli Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu odbył się 14. Przegląd Muzyczno-Wokalny Osób Niepełnosprawnych.

Tuż przed godz. 11 w kuluarach emocje sięgają zenitu. Niektórzy spoglądają nerwowo na scenę, inni uśmiechają się, jakby w ogóle nie mieli tremy. Nagle szum ucicha. Wchodzi Zbigniew Grochal, aktor Teatru Nowego w Poznaniu. To on, jak co roku, poprowadzi koncert. – Od wielu lat staję tutaj i serdecznie się do was uśmiecham – dodaje otuchy tym, którzy za chwilę wystąpią.

Za moimi plecami słyszę krótką rozmowę dwóch kobiet. – Ciekawe, kto będzie pierwszy – mówi jedna. – Jak to kto? – dziwi się druga. – Wszyscy! I rzeczywiście. Zbigniew Grochal zapowiada, że niepełnosprawni wspólnie odśpiewają hymn Unii Europejskiej.

Podium zapełnia się artystami. Wśród nich są niewidomi, osoby na wózkach inwalidzkich, niepełnosprawni intelektualnie. Pochodzą z różnych regionów Polski: z Gołańczy, Owińsk, Poznania, Wągrowca i Zielonej Góry. Niektórzy przyjechali aż z Wielkiej Brytanii. Dlatego unijny hymn zaśpiewano w dwóch językach: jedną zwrotkę po polsku, drugą po angielsku.

Tango na wózkach

Chwilę później zaczęło się wielkie show. Pierwsi zaprezentowali się niepełnosprawni z Lubuskiego Stowarzyszenia Inwalidów Narządu Ruchu. Na widok trzynastu tancerzy, w tym dziewięciu na wózkach, sala zamarła. Wszyscy wpatrywali się w ich wyczyny. Siedzące za mną kobiety znów zaczęły rozmawiać. Jedna skomentowała: „– Przy nich «Taniec z Gwiazdami» wysiada”. Zespół tańca na wózkach wystąpił jeszcze raz na koniec koncertu. Niepełnosprawni zatańczyli tango. Zebrali owacje na stojąco.

Nie zabrakło występów wokalnych. Tadeusz Krysa z Wągrowca zaśpiewał „Puste koperty”, a jego kolega Tomasz Dutkiewicz utwór zespołu Ich Troje – „Powiedz”. – Ale miałem tremę – powiedział nam po koncercie. – Długo ćwiczyłem, ale się udało – cieszył się. Zapytany, co mu daje udział w takim przeglądzie, odpowiedział bez wahania: – Wiarę we własne siły.

Aleksandra Daukszewicz, niewidoma studentka pedagogiki specjalnej, zaśpiewała piosenkę „Nie wierz mi, nie ufaj mi”. Jej wokal zaparł dech w piersiach nie tylko obecnym w Auli UAM. Tą piosenką wyśpiewała też I miejsce na festiwalu w Ciechocinku. Wśród piosenkarzy znaleźli się jeszcze: Iwona Majewska z Gołaszewa, która zaśpiewała „Pytasz mnie”, oraz Sławomir Frączak z Wągrowca – „Są takie dni w tygodniu”.

Showmanami okazali się poznaniacy z Warsztatu Terapii Zajęciowej „Ognik”. Najpierw zadedykowali piosenkę „Pędzą konie po betonie” swoim wychowawcom, a potem zachęcali do klaskania. Wielki aplauz zebrała wiązanka utworów wykonana przez chór „Dzieci Papy” z Owińsk. Zespołem kieruje niewidomy nauczyciel muzyki Henryk Wereda. Chór koncertuje w Polsce i za granicą. Na swoim koncie ma już trzy płyty.

Byli Anglicy, nie było Niemców

Anglicy wykonali kilka utworów. Na przeglądzie są już drugi raz. – Dwa lata temu przyjechałem do tej pięknej auli sam. Postanowiłem wtedy, że w następnym roku przyjadę z grupą. I tak się stało. Wzięliśmy udział w koncercie. To był fantastyczny czas. Potem w domu dzieliliśmy się swoimi doświadczeniami. Jestem szczęśliwy, że mogłem przyjechać z kolejną grupą – powiedział Steven Hill, opiekun grupy z organizacji charytatywnej na rzecz osób z zaburzeniami psychicznymi „Coventry Mind”. Wśród nich był grający na keyboardzie Philip, który ukończył Wyższą Szkołę Muzyczną i prowadzi raz w tygodniu audycję muzyczną w lokalnej stacji.

W tym roku zabrakło gości z Niemiec. – Nie ma ich z nami, ale to nie znaczy, że zaprzestaliśmy współpracy – tłumaczył ich Zdzisław Bączkiewicz, pomysłodawca przeglądu muzyczno-wokalnego. Niemcy przeszli na bezpośrednią współpracę z warsztatami zawodowymi. Koncertowali we wrześniu.

Przegląd zakończył się wspólną piosenką pożegnalną. Zbigniew Grochal chwalił niepełnosprawnych:

– Jak bardzo chcą żyć, uśmiechać się, tworzyć, być w nurcie tego życia. Pochwał nie szczędził też ks. Przemysław Konieczny, diecezjalny duszpasterz osób niepełnosprawnych w archidiecezji poznańskiej. – Poziom koncertu zasługuje na najwyższe noty, nie tylko ze względu na przygotowanie i występ, ale też klasę, z jaką niepełnosprawni ukazują swoje serce – powiedział „Przewodnikowi” ks. Konieczny.