KARA

Kara jest działaniem rodzica niezwiązanym bezpośrednio ze złym zachowaniem dziecka, mającym na celu zmuszenie go do przestrzegania zasad. Rezultatem kary jest cierpienie dziecka.

Zasadniczo można wyróżnić cztery rodzaje kary:

1. Kara fizyczna – klapsy, bicie ręką, paskiem itp.

2. Kara słowna – zawstydzanie („Jak ci nie wstyd!”) , wyśmiewanie („Beksa-lala!”), używanie poniżających słów („Jesteś złym dzieckiem!”).

3. Wstrzymywanie nagród – np. „Jak nie posprzątasz, nie będziesz mógł oglądać telewizji”.

4. Nakaz wykonywania działań niezwiązanych z przewinieniem, np. „Ponieważ skłamałeś, pozmywasz naczynia” lub „Ponieważ zbiłeś brata, przepiszesz ręcznie trzy kartki z tej książki”.

Kara zwykle jest wykorzystywana, gdyż:

1. Jest prosta i szybka.

2. Kara jest sposobem przywrócenia przez dorosłego poczucia kontroli i władzy nad dzieckiem.

3. Pozwala rodzicom wyładować swą frustrację.

4. Rodzice nie znają innych metod.

Kara nie uczy samodyscypliny. Nie pokazuje pożądanych zachowań. Prowokuje działania odwetowe lub agresję zastępczą (wobec zabawek, lub innych dzieci). Likwiduje złe zachowanie w danym momencie, ale dziecko powstrzymuje się od złych zachowań tylko tak długo, jak rodzic ma nad nim kontrolę.

Konsekwencją stosowania kar przez rodziców są następujące zachowania dziecka:

• można bić i znieważać inne osoby, jeśli uważam, że to dla nich jest dobre,

• można bić i znieważać mniejszych od siebie,

• trzeba uważać, by się nie dać złapać, gdy robi się coś złego.