W szkole świętego kapłaństwa

„Istnieje jakiś wymiar zadań, który trzeba podjąć i wypełnić, jakaś słuszna sprawa, o którą nie wolno nie walczyć, od której nie można się uchylić, nie wolno zdezerterować”.

Jan Paweł II

Słowa te łatwo odnieść do życia bł. księdza Mariana Skrzypczaka, który w czasie II wojny światowej, choć ostrzeżony przed niebezpieczeństwem, nie opuścił swoich parafian, przypłacając to męczeńską śmiercią. Do grobu Błogosławionego w Płonkowie, do najmłodszego sanktuarium naszej archidiecezji, pielgrzymowali 17 lutego najmłodsi w kapłaństwie, diakoni Prymasowskiego Wyższego Seminarium Duchownego z ks. rektorem Bogdanem Czyżewskim.

W czasie homilii ks. rektor wyraził nadzieję, że miejsce to pozostanie na zawsze drogie dla przyszłych kapłanów, a kolejne pokolenia diakonów będą tam co roku powracać. Błogosławiony ks. Marian Skrzypczak może być bowiem dla nich doskonałym wzorem pobożności i wierności. Po kilkudziesięciu latach od śmierci Błogosławionego przy jego szczątkach znaleziono zachowany brewiarz – powszednią księgę kapłańskiego życia. Kiedy więc przy jego grobie modlili się psalmami najmłodsi kapłani, wydawać się mogło, że bł. Marian Skrzypczak odmawia razem z nimi słowa: „Boże, słuchaj głosu mego, gdy się żalę, zachowaj me życie od lęku przed wrogiem. Ostrzą oni jak miecz swe języki, a zatrute słowa kierują jak strzały, by z ukrycia ugodzić niewinnego”. Błogosławiony Marianie Skrzypczaku – módl się za nami, żebyśmy umieli być wierni, jak Ty byłeś.