28 lutego - 5 marca

PONIEDZIAŁEK, 28 lutego

2 Krl 5,1-15; Łk 4,24-30

"…tylko do owej wdowy w Sarepcie Sydońskiej"

Świadomość wybrania daje poczucie bezpieczeństwa. Dla Żydów w czasach Jezusa ta świadomość była także powodem odnoszenia się z wyższością do innych narodów.

Często mówimy, że u nas jeszcze nie jest tak źle jak w innych krajach. Nawet jeśli potop innych zaleje, to nas przecież oszczędzi, bo jesteśmy wybrani.

Taka postawa samozadowolenia marnuje Boży dar i przeszkadza przyjąć Jezusa. Bóg bowiem zawsze przekracza granice; uzdrawia Syryjczyka Naamana i karmi wdowę w Sarepcie Syjońskiej.

WTOREK, 1 marca

Dn 3,25.34-43; Mt 18,21-35

"Ojcze nasz, odpuść nam nasze winy!"

Sposób patrzenia zmienia się wraz z miejscem, które się zajmuje. Ta prawda potwierdza się w naszym życiu. Potrafimy być bardzo wyrozumiali dla siebie samych i jednocześnie wyraźnie widzimy wady innych.

Człowiek z dzisiejszej Ewangelii potrafił prosić o miłosierdzie dla siebie jako dłużnika, a jednocześnie nie był w stanie okazać miłosierdzia innym jako wierzyciel. Codziennie prosimy o miłosierdzie dla nas: "Ojcze nasz, odpuść nam nasze winy!" Ta modlitwa musi być jednak wypowiedziana do końca: "jako i my odpuszczamy".

ŚRODA, 2 marca

Pwt 4,1.5-9; Mt 5,17-19

"Przyszedłem wypełnić Prawo"

Znudzeni prozą życia czekamy czasami, aż przyjedzie ktoś, kto to wszystko pozmienia, kto uczyni życie prostszym i piękniejszym.

Współcześni Jezusa musieli chyba z takim właśnie oczekiwaniem na Niego patrzeć. A On mówi, że nie przyszedł niczego zmienić, ale wypełnić. Ale przecież to jest największa zmiana i rewolucja, jaką można sobie wyobrazić.

Jeśliby mi się udało rzeczywiście wypełnić przykazanie miłości, czyż nie byłaby to największa zmiana w moim życiu?

CZWARTEK, 3 marca

Jr 7,23-28; Łk 11,14-23

"Przez Belzebuba, władcę złych duchów, wyrzuca złe duchy"

Daj nam, Panie, światłe oczy, abyśmy mogli widzieć Twoje dzieła! Daj nam, Panie, oczy wrażliwe na dobro, niezależnie od tego, kto je czyni.

Bo my zwykle patrzymy nie tylko na czyn, ale i na tego, kto go dokonuje. Jeśli człowiek czyniący dobro należy do nas, potrafimy owo dobro dostrzec i pochwalić. Jeśli ktoś nie jest z nas, nie jesteśmy w stanie cieszyć się uczynionym dobrem.

Panie, daj nam mądre oczy, bo jesteśmy zaślepieni, jak współcześni Tobie, którzy Cię oskarżyli o konszachty z diabłem, nie chcąc dostrzec dobra, któregoś dokonał.

PIĄTEK, 4 marca, św. Kazimierza

Syr 51,13-20; Łk 12,35-40

"Niech będą przepasane biodra wasze i zapalone pochodnie"

Mądrość to umiejętność rozróżnienia tego, co ważne od tego, co nieważne. Dzięki tej umiejętności można przejść przez życie nie zatrzymując się nad byle czym, lecz zwracać uwagę na rzeczy naprawdę istotne.

To mądrość daje umiejętność oczekiwania nadchodzącego Pana. Właściwie można by powiedzieć, że człowiek mądry nie musi specjalnie oczekiwać, bo zawsze jest gotowy. Człowiek mądry wybiera to, co najważniejsze w życiu i dlatego kiedykolwiek przyjdzie Jezus, zastanie go z czymś wartościowym w dłoniach.

SOBOTA, 5 marca 2005

Oz 6,1-6; Łk 18,9-14

"Dwóch ludzi przyszło do świątyni, jeden faryzeusz, a drugi celnik"

Stajemy przed Panem, a w każdym z nas dwóch: faryzeusz i celnik. Celnik w nas prosi o przebaczenie grzechów i uznaje swoją słabość. Faryzeusz w nas dostrzega jednak, że przecież nie jesteśmy tacy najgorsi, bo tylu podłych grzeszników nas otacza.

W każdym z nas modli się dwóch: faryzeusz i celnik. I nie o to chodzi, aby się przed Bogiem poniżać, żeby nie widzieć dobra, które czynię. Chodzi o to, aby ten faryzeusz w nas zrozumiał, że wobec Boga ze swoim grzechem stoi sam...