Ksiądz odpowiada

(...) Często zastanawiam się nad tym, czego potrzeba, aby człowiek mógł i chciał się zmienić. Co może stać się powodem nawrócenia? Myślę o sobie, ale też o kilku osobach z mojej rodziny. Chciałbym się zmienić, przynajmniej tak mi podpowiada rozum, ale nie mogę zacząć. Chciałbym też, by zmieniło się kilka osób, ale nie wiem, jak ich do tego przekonać. Chodzi mi o zmianę na lepsze. Chciałbym być lepszym człowiekiem, a nie wiem, jak się do tego zmobilizować.

Sebastian

Odpowiem na Twoje pytanie bardzo krótko i prosto - modlić się o cud! Jeżeli chciałbyś podjąć trud przemiany życia, lecz brakuje Ci energii, siły i odwagi, to po prostu musi się pojawić w Twoim życiu taka sytuacja, która Cię w końcu do tego zmobilizuje. To jest właśnie ten wyżej wspomniany cud. Cudem może być coś z pozoru zupełnie zwykłego, bo poprzez takie wydarzenia działa Pan Bóg. Coś, co będzie dla Ciebie przebudzeniem, wstrząsem, kryzysem, doświadczeniem, które wytrąci Cię z równowagi i nada energię potrzebną do nawrócenia. Takim właśnie cudem dla wielu ludzi była choroba, śmierć i pogrzeb Ojca Świętego. To było tak wstrząsające doświadczenie, taka konfrontacja ich osobistych wartości z wartościami wiary, że ludzie podjęli działania, których wcześniej sami po sobie by się nie spodziewali. Taka jest natura ludzka, że potrzebuje kryzysu, trudnej sytuacji, by coś we wnętrzu się poruszyło. I jak byliśmy oswojeni ze słowami Papieża, gdy żył, tak wstrząsnęły one nami, gdy umarł.

Potrzebujemy cudu, który wstrząśnie naszym życiem. Może to być strata kogoś bliskiego lub sama groźba takiej straty. Może to być nasze osobiste otarcie się o śmierć. Zagrożenie rozbicia naszej rodziny, utrata pracy, choroba. Pod wpływem trudnych sytuacji ludzie częściej ze sobą rozmawiają i bardziej otwierają się na innych. Dzięki temu są w stanie poprawić własne postępowanie i lepiej traktować bliźnich. Rosną też wtedy w człowieku potrzeby duchowe. Przestają mu wystarczać tradycyjne formy religijności i zaczyna on szukać bardziej osobistej więzi z Bogiem. Taki człowiek łatwiej pozbywa się pychy, przestaje oceniać i potępiać innych, staje się mniej chciwy. Uświadamia sobie, jak krótkie jest życie i stratą czasu jest podążanie tylko za wartościami materialnymi. Dlatego właśnie doświadczenie krzyża jest cudem. Mimo ogromu nieszczęścia, jakie nas wtedy dotyka, potrafimy wiele z tego skorzystać. Podjąć głębszą refleksję nad własnym życiem, nabrać dystansu do codziennej pogoni za pieniędzmi, sławą i sukcesem, budować lepsze relacje z bliskimi. Nie chcę, broń Boże, przez to powiedzieć, że tylko negatywne doświadczenia zmieniają człowieka. Doświadczenie czyjejś ogromnej dobroci, ofiarnej miłości, piękna tego świata też potrafią być tak wstrząsające, że stają się cudem mobilizującym do nawrócenia. Oby właśnie te dobre przeżycia tak nas poruszały! Tak jak powinieneś się modlić o cud dla siebie samego, tak samo masz otoczyć modlitwą swoich bliskich. Pamiętaj, że Ty sam nie masz prawa doprowadzać ich do jakiejś kryzysowej sytuacji. Możesz okazywać im więcej miłości, dobra i zrozumienia, natomiast w imię ich dobra nie wolno Ci podejmować złych działań. Módl się za nich, za siebie i zaufaj Bogu.