Wełniane poddasze

Nikt nie lubi płacić wysokich rachunków za ogrzewanie domu. Nic nie zapowiada jednak, aby w przyszłości miało nastąpić jakiekolwiek obniżenie cen paliw. Dlatego warto zaizolować wszystkie przegrody (ściany, podłogi, sufity) tak, by uzyskać wymierne oszczędności na rachunkach.

W przeciętnym domu jednorodzinnym straty ciepła przez dach wynoszą około 18 proc. wszystkich strat cieplnych. Dlatego izolacja dachu ma podstawowe znaczenie dla efektu ekonomicznego docieplania.

Dwie warstwy

Wykonując izolację poddasza domu energooszczędnego, należy stosować materiały dające jak najwyższą wartość oporu cieplnego. To właśnie wybór odpowiednio "ciepłego" materiału o wysokiej wartości współczynnika przewodzenia ciepła i wystarczającej grubości gwarantuje, że wielkość strat ciepła jest znikoma. Całe pobierane ciepło jest wtedy wykorzystywane na ogrzanie domu.

Według energooszczędnych standardów, zalecana grubość izolacji poddaszy wynosi 22-25 cm w zależności od wybranego wyrobu. Taka grubość izolacji zapewnia wartość oporu cieplnego wyższą od 6,0 m2K/W, co daje wymierne zmniejszenie kosztów ogrzewania całego domu.

Grubość izolacji poddasza jest wówczas większa od wysokości krokwi, dlatego stosuje się dwie warstwy izolacji - jedną o grubości równej lub o 3-5 cm niższej od wysokości krokwi, a drugą zamontowaną w przestrzeni między okładzinami gipsowo-kartonowymi - na stelażu - a krokwiami.

Takie rozwiązanie eliminuje podłużne mostki termiczne, jakie stanowią krokwie, w znacznym stopniu obniżając wielkość strat cieplnych wydostających się przez poddasze. Obudowa głównych elementów konstrukcyjnych dachu (krokwie, jętki, kleszcze) z trzech stron niepalną wełną mineralną dodatkowo zabezpiecza je przeciwko oddziaływaniu ognia.

Para na zewnątrz

Chcąc otrzymać poddasze o wysokiej izolacyjności cieplnej, należy również zapewnić odpowiednie odprowadzenie pary wodnej na zewnątrz domu, wytworzonej przez mieszkańców. Materiały termoizolacyjne wykonane z wełny mineralnej są paroprzepuszczalne. Aby zapewnić nadmiarowi wilgoci możliwość swobodnego odprowadzenia do atmosfery, pozostaje nam jedynie dobrać właściwy układ warstw poddasza. Układ materiałów stosowanych w połaci dachowej różnicuje je ze względu na zachowanie wobec pary wodnej przenikającej z poddasza na zewnątrz na dwa rodzaje: typ poddasza szczelnego i nieszczelnego.

W przypadku pokrycia z papy na pełnym deskowaniu albo wiatroizolacji jako folii wstępnego krycia o niskiej paroprzepuszczalności <600 g/m2/dobę - poddasze typu szczelnego dla pary wodnej - należy zawsze pamiętać o zachowaniu 3-5 cm szczeliny wentylacyjnej pod deskami lub folią wstępnego krycia a ociepleniem. Ma ona zapewnić prawidłową wentylację połaci, dlatego nie można zapomnieć o konieczności stworzenia wlotów (okap dachu, podbitka) i wylotów powietrza (kalenica, kratki wentylacyjne w ścianach szczytowych).

Przy stosowaniu membran o wysokiej paroprzepuszczalności (>600-800 g/m2/dobę) - poddasze typu nieszczelnego - można zrezygnować z robienia szczeliny wentylacyjnej, gdyż napływająca z poddasza para wodna zostanie wyprowadzona przez tak skonstruowaną przegrodę do atmosfery - zagwarantują to paroprzepuszczalne warstwy. Wtedy na ułożenie ocieplenia z wełny mineralnej wykorzystujemy całą grubość krokwi, które mogą się stykać z folią wstępnego krycia.

Drugą warstwę wełny należy ułożyć między płytami gipsowo-kartonowymi poddasza zamocowanymi na ruszcie a spodem krokwi.