Z nadzieją modlić się i działać na rzecz powołań

2-9 maja br. obchodzić będziemy Tydzień Modlitw o Powołania do Kapłaństwa i Życia Konsekrowanego. Powołania Kapłańskie, zakonne i misyjne, do życia w instytutach świeckich - są szczególną troską Kościoła. To one przyczyniają się do realizacji misji Kościoła.

Modlitwa najbardziej skuteczna

Orędzie Ojca Świętego Jana Pawła II na tegoroczny 41. Światowy Dzień Modlitw o Powołania podejmuje właśnie temat modlitwy. "Naszym podstawowym obowiązkiem - pisze w nim Jan Paweł II - jest modlić się do "Pana żniwa" za tych, którzy już teraz w sposób szczególny naśladują Chrystusa w życiu kapłańskim czy zakonnym, oraz za tych, których On w swoim miłosierdziu nie przestaje powoływać do tych ważnych posług w Kościele" (Orędzie, 1). Modlić się o powołania "to znaczy wpatrywać się stale w Chrystusa, ufając, że w Nim samym, jedynym Najwyższym Kapłanie i w Jego Boskiej Ofierze, poprzez działanie Ducha Świętego, ma swe źródło obfitość zasiewu potrzebnego w każdym czasie dla życia i misji Kościoła" (List Jana Pawła II do Kapłanów na Wielki Czwartek 2004, 50). To właśnie modlitwa umocniona cichą ofiarą cierpienia jest pierwszym i najbardziej skutecznym środkiem duszpasterstwa powołaniowego (por. tamże 50).

Parafia miejscem szczególnej troski o powołania

Wśród środowisk mających szczególny wpływ na rozwój powołań uprzywilejowane miejsce obok rodziny i szkoły zajmuje parafia. Ona daje właściwe rozumienie powołania, tworzy odpowiednie środowisko sprzyjające odkryciu i pozytywnej decyzji na przyjęcie powołania. Od parafii oczekuje się, aby na stałe było w niej obecne orędzie powołaniowe, a każda posługa duszpasterska: sprawowanie Eucharystii, innych sakramentów, katecheza, praca w grupach formacyjnych, duszpasterstwo specjalistyczne miały wymiar powołaniowy. W parafii wierni winni też otrzymać właściwe rozumienie natury i godności kapłaństwa służebnego i innych posług w Kościele. W parafii też rodziny powinny otrzymać formację i zachętę, aby stawały się prawdziwymi "kościołami domowymi", w których jest miejsce dla różnych powołań, w tym do służby Bożej. We wspólnocie parafialnej też młodzież powinna znaleźć właściwą dla tego wieku pomoc, pogłębioną formację i towarzyszenie na drodze dojrzewania w wierze, aż do odkrycia swego miejsca w Kościele. W parafii potrzebne jest też świadectwo powołanych kapłanów, sióstr zakonnych, innych osób, które weszły na drogę życia konsekrowanego, aby prezentowany przez nich obraz kapłaństwa czy życia konsekrowanego był jasny i czytelny.

Duszpasterstwo ministrantów kolebką powołań

W podejmowanej na parafii pracy z dziećmi i młodzieżą wyjątkowe miejsce zajmują ministranci. Z ich grona wywodzi się najwięcej powołań. W tegorocznym Liście do Kapłanów na Wielki Czwartek Jan Paweł II zachęca duszpasterzy, aby za tę grupę młodych ludzi czuli się w pierwszym rzędzie odpowiedzialni. Praca z ministrantami domaga się od kapłanów na początku świadectwa kapłańskiego życia, a w nim wyjątkowego, pełnego miłości nabożeństwa i gorliwości traktowania Eucharystii.

Duszpasterstwo powołań w zjednoczonej Europie

Europa wciąż zabiega o nowe powołania. Kard. Camillo Ruini, obserwując życie Europy, stwierdził: "To co najbardziej niepokoi Europę, to nie spadek liczby powołań, ale raczej klimat kulturowy, w którym Europa żyje i który podaje w wątpliwość samo pojęcie powołania" (Avvenire, 18.V.1999). Wielu ludzi Kościoła niepokoją dominujące trendy na Starym Kontynencie. Ich symbolem jest między innymi projekt Konstytucji Unii Europejskiej. Wyklucza ona chrześcijańskie korzenie Europy, a przez to próbuje wyeliminować z tak ważnego aktu prawnego chrześcijańską teraźniejszość i przyszłość. Taki stan rzeczy stawia poważne zadanie przed duszpasterstwem powołań. Obradujący w roku ubiegłym w Polsce (Konstancin 2-6 VII) przedstawiciele Katolickich Krajowych Ośrodków Powołań z 23 Kościołów lokalnych Europy, skupionych w Europejskim Centrum Powołań, wyrazili pragnienie wzajemnej współpracy, dzielenia się doświadczeniem i podejmowaniem wspólnej modlitwy o nowe powołania dla nowej Europy. Nasz kontynent potrzebuje dzisiaj nowych ewangelizatorów. Potrzebuje młodych świętych, wiernych i przekonywujących świadków Chrystusa, świadków Jego prawdy i miłości. Tę rzeczywistość mamy budować wspólnie. Europa z nadzieją w tym względzie patrzy na Polskę.