Rolnicza pasja

Rolę Kajfasza, Judasza, Piotra oraz Piłata grają aktorzy pracujący na co dzień w gospodarstwach rolnych. Rolnicy są powszechnie znani lokalnej społeczności, a grane przez nich postaci wpływają na ich własne życie. W misterium uczestniczy ponad stu aktorów. Najważniejsze postaci w dramacie są od lat grane przez te same osoby.

Ty, Kajfaszu - woła żona

- Odpowiedzialna rola, często mówię, że Kajfasz zarządza swoim Sanchedrynem. Ja też na co dzień mówię, że każdy z nas lubi osądzać innych - mówi sołtys wsi Piesno Antoni Kapeja który w góreckim misterium gra rolę Kajfasza. - Nie raz żona na mnie woła: Ty, Kajfaszu! gdy pytam się jej, kto rządzi w naszym domu - dodaje z uśmiechem Kapeja.

Od dwudziestu lat bez przerwy rolę Judasza gra Marian Fąs - rolnik, właściciel 20-hektarowego gospodarstwa we wsi Walentynowo. - Ta postać wiąże się ze zdradą, przewrotnością, jest bardzo skryta, jednak wydaje się osobą sympatyczną - charakteryzuje Fąs graną przez siebie postać. - Nikt z dwunastu apostołów by nie pomyślał, że to on może zdradzić Jezusa - dodaje rolnik.

- Rola, którą gram, jest zaprzeczeniem dwóch stanowisk. Raz grany przeze mnie Piotr jest z Jezusem, później występuje przeciwko niemu. Myślę sobie, że niestety ludziom zdarza się tak też postępować na co dzień - mówi Zbigniew Łosoś, sołtys wsi Walentynowo, który gra postać apostoła Jezusa - Piotra od początku misterium.

Syn Łososia, Fabian, gra Piłata: - Nie chciałoby się skazywać Jezusa na śmierć. Wszystkie argumenty przemawiają za tym, że jest niewinny, ale presja tłumu jest ogromna i trzeba tak postąpić. Trudno się z tym później pogodzić.

Dramat na oczach tłumu

Scenariusz góreckiego misterium opracowano na podstawie Ewangelii wg św. Mateusza i powieści "Jezus z Nazaretu", Romana Brandstaettera. Akcja misterium rozgrywa się na placu Objawienia, koło Studzienki, gdzie ukazała się Matka Boska. Zebrani widzowie oglądają prawie trzygodzinne przedstawienie. Misterium rozpoczyna scena w pałacu Kajfasza, gdzie przed widownią odsłaniają się kulisy planu pojmania Chrystusa. Członkowie Sanhedrynu rozmawiają z Judaszem, uzasadniają potrzebę uwięzienia niewygodnego proroka z Nazaretu. Następnie akcja przenosi się do wieczernika. Aktorzy przedstawiają scenę, w której Jezus myje nogi swoim uczniom. W czasie ostatniej wieczerzy Syn Boży ustanawia ofiarę Eucharystyczną. Chlebem ze stołu zostają obdarowani widzowie.

Akcja misterium przenosi się na Górę Oliwną. Tam Chrystus modli się, następnie jest zdradzony i w dramatycznych okolicznościach pojmany. Realistyczne i tragiczne są sceny biczowania Chrystusa. Droga na Golgotę prowadzi poza murami klasztoru Misjonarzy Św. Rodziny przez gaj z ponad 600-letnimi dębami przylegającymi do sanktuarium. Widzowie w trakcie przedstawienia stają się mimo woli jego aktorami - grają rolę tłumu z kart Ewangelii. Reakcje ludzi są spontaniczne, nieprzewidywalne. Zdarza się, że ktoś jest gotów bronić Jezusa przed brutalnymi legionistami, ktoś inny zaintonuje pieśń w momencie śmierci Syna Bożego. Wśród widzów są też osoby, dla których pasja staję się okazję do żartów. W takich chwilach widownia ponownie nabiera cech tłumu z ewangelii, w którym obok pobożnych znajdowali się ludzie obojętni i ci, którzy szydzili z Chrystusa. Misterium staje się przez to jeszcze bardziej autentyczne. Pomysłodawcą, organizatorem i reżyserem pierwszego przedstawienia pasyjnego był ks. Jan Czekała. W tym roku nad całością misterium czuwał nowy reżyser ks. Andrzej Kościukiewicz.

Co roku na widowisko nawiązujące do ostatnich dni życia Jezusa na ziemi do Górki Klasztornej przyjeżdża ponad 50 tysięcy osób.