Listy Ojca Pio Tom IV Korespondencja z różnymi osobami

Ojciec Pio napisał tysiące, jeśli nie dziesiątki tysięcy, listów. Niektóre z nich były bardzo proste. Składały się z kilku zdań, krótkich pozdrowień. W innych możemy odkryć niezgłębioną studnię duchowości, przeżytej sercem teologii, mistyki. Listy Ojca Pio pouczają, wzruszają, niosą sercu pokój.

Obok listów będących wyrazem uprzejmości i przyjaźni można znaleźć inne, zawierające
wskazówki duchowe. Pojawiają się też listy broniące prawdy w sprawach wzbudzających kontrowersje, polemiki, skargi i trudności. W żadnym z nich nie brakuje oznak duchowości Ojca Pio i bogactwa jego osobowości.

Czwarty tom Listów Ojca Pio to najbardziej różnorodna i barwna część jego korespondencji.
Znajdziemy w nim listy do papieża Pawła VI (napisane wkrótce po ogłoszeniu – dla wielu kontrowersyjnej – encykliki Humanae vitae), a także do kardynałów, biskupów, przełożonych zakonnych, do rodziny, uczniów i przyjaciół. Na szczególną uwagę zasługuje korespondencja z proboszczem z Pietrelciny, którego Ojciec Pio poufale nazywa wujkiem Tore. Bardzo ciekawe są jego listy do matki, ojca, rodzeństwa. Nie jest to jednak jedyna rodzina, do której pisze Ojciec Pio. Prowadzi duchowo kilka małżeństw, wskazując, jak rozwiązać piętrzące się w ich życiu trudności.

Najgłębszy ładunek duchowy mają listy Ojca Pio do uczniów – chłopców, którzy po ukończeniu
edukacji w niższym seminarium w San Giovanni Rotondo kontynuowali kształcenie i formację w zakonie lub poza nim. W korespondencji tej Ojciec Pio objawia się jako doskonały pedagog
i duchowy mistrz potrafiący łączyć wysokie wymagania moralne z wyrozumiałością i celnym
słowem zachęty.

W tomie nie brak listów pachnących sensacją. Skierowane są one do Emanuelle Brunatto – byłego
mafiozy, nawróconego pod wpływem spotkania z Ojcem Pio – który w chwili kryzysu i kościelnych
zakazów nałożonych na Stygmatyka postanowił działać na własną rękę i wydać książkę
o grzechach wysokich dostojników kościelnych, by szantażować Watykan…

Zupełnie inny wydźwięk mają listy Ojca Pio do współbraci. Możemy podziwiać w nich braterską
troskę, zażyłe relacje, okazywany szacunek i wsparcie.

Warto dodać, że tom zamykają luźne zapiski Ojca Pio. Są to jego kazania, notatki, teksty okolicznościowych wystąpień. Możemy dowiedzieć się z nich, jak Ojciec Pio rozumiał kwestie autorytetu Kościoła, życia chrześcijańskiego, podstawowe pojęcia z zakresu duchowości i mistyki. Szczególnie te ostatnie wymagają uważnej lektury, w ich świetle możemy lepiej, albo w końcu właściwie zrozumieć, wiele wskazówek i rad udzielanych przez Ojca Pio jego duchowym synom i córkom, jak i jego własne postawy i wybory.

Zachęcam Was do uspokojenia serca kojącą myślą, że tę część Waszego życia, która nie była dobrze przeżyta, ogarnęło już przebaczenie naszego kochającego Boga.

We wszystkim starajcie się tak postępować, by nie udaremnić łaski Pana, która jest rozlana w naszych duszach.

fragmenty Listów Ojca Pio. Tom IV. Korespondencja z różnymi osobami