Od dzieciństwa chodzę ze święconką w Wielką Sobotę, ale dopiero niedawno zadałam sobie pytanie, dlaczego to czynię, skąd ten zwyczaj i czy jest jakiś przepis mówiący, że właśnie te a nie inne potrawy należy włożyć do wielkanocnego koszyka? Karolina
Historia błogosławienia pokarmów (potocznie zwana święconką) sięga VIII w. W Polsce zaś pierwsze jego praktyki odnotowano w XIV stuleciu. Najpierw święcono tylko pieczonego baranka. Potem dodawano kolejno jajka, ser, masło, ryby, olej, pokarmy mięsne, ciasto i wino. Dzisiaj w koszykach niesionych do poświęcenia znaleźć można prawie wszystko. Warto jednak pamiętać, że dobór potraw w koszyku nigdy nie był przypadkowy. Od wieków każdy Boży dar symbolizował co innego, uznanego zarówno przez ludową, jak i chrześcijańską tradycję.
Chleb we wszystkich kulturach był i jest pokarmem podstawowym, niezbędnym do życia. Gwarantował dobrobyt i pomyślność. Jajko jest dowodem odradzającego się życia, symbolem zwycięstwa nad śmiercią. Wędlina zapewnia zdrowie i płodność, a także dostatek, bo przecież nie każdy mógł sobie kiedyś pozwolić na ten szczególny pokarm. Ser jest symbolem zawartej przyjaźni między człowiekiem a siłami przyrody. Chrzan zawsze był starym ludowym znamieniem wszelkiej siły i fizycznej krzepy. Często nadaje pokarmom szczególny smak. Ciasto jest symbolem umiejętności i doskonałości gospodyni. Każdy z nas chętnie kończy posiłek skosztowaniem czegoś słodkiego. Koszyk winien być wykonany z wikliny, słomy lub sosnowych łubów. Wyścielony serwetką i zielonym bukszpanem. Oczywiście poświęcenie potraw jest bardzo ważne. Warto jednak zadbać o to, by nie zabrakło przed wielkanocnym śniadaniem wspólnej, rodzinnej modlitwy przy stole. Oto jej propozycja:„Boże, w dzisiaj pokonana została śmierć i otworzone zostały bramy wieczności przez Twojego Jednorodzonego Syna. Prosimy Cię, Zmartwychwstały Panie, daj nam tu zebranym razem przy stole – w naszej rodzinie i w gronie przyjaciół – z wiarą przeżywać Twoją obecność podczas naszego świątecznego posiłku w dzień Twego zwycięstwa. Prosimy Cię, abyśmy mogli radować się z udziału w Twoim życiu i zmartwychwstaniu teraz i w wieczności. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen”.
Cały artykuł przeczytasz z aktywną subskrypcją
Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.
Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.
Artykuł pochodzi z numeru 12/2013
Diecezja Włocławska
Wiara i Kościół
