Nabożeństwo pierwszych sobót

 

To właśnie w 1925 r. Maryja pozwoliła na ujawnienie drugiej tajemnicy fatimskiej. Mówiła ona o nabożeństwie do Niepokalanego Serca Maryi. Podczas objawienia, które miało miejsce 10 grudnia, Najświętsza Maryja Panna ukazała się Łucji z Dzieciątkiem i pokazała swoje serce otoczone cierniami. Powiedziała wówczas: „Córko moja, spójrz, Serce moje otoczone cierniami, którymi niewdzięczni ludzie przez bluźnierstwa i niewdzięczność stale ranią. Przynajmniej ty staraj się nieść mi radość i oznajmij w moim imieniu, że przybędę w godzinie śmierci z łaskami potrzebnymi do zbawienia do tych wszystkich, którzy przez pięć miesięcy w pierwsze soboty odprawią spowiedź, przyjmą Komunię św., odmówią jeden Różaniec i przez piętnaście minut rozmyślania nad tajemnicami różańcowymi towarzyszyć mi będą w intencji zadośćuczynienia”. Można zatem uznać, że przez to objawienie świat otrzymał od Matki Chrystusa zaproszenie do modlitwy wynagradzającej za grzechy i zniewagi wobec Najświętszej Maryi Panny.

Maryja rozmawiając z siostrą Łucją, poprosiła o modlitwę, która miała trwać przez pięć pierwszych sobót. Dlaczego pięć? Wyjaśnił to sam Pan Jezus, który podczas objawienia w nocy z 29 na 30 maja 1930 r. powiedział Łucji: „Moja córko, powód jest bardzo prosty. Jest pięć rodzajów zniewag i bluźnierstw przeciwko Niepokalanemu Sercu Maryi: bluźnierstwa przeciwko Niepokalanemu Poczęciu, przeciw dziewictwu Matki Bożej, jej boskiemu Macierzyństwu, przy równoczesnym sprzeciwie uznania Jej za Matkę rodzaju ludzkiego, czyny tych, którzy próbują publicznie wpoić w serca dzieci obojętność, pogardę, a nawet nienawiść do tej Matki Niepokalanej oraz czyny tych, którzy profanują wizerunki Najświętszej Panny”.  Łatwo zatem wyciągnąć wnioski, że każda z sobót wynagradza jeden rodzaj krzywd, jakie ludzie wyrządzają Matce Zbawiciela.

Zaleca się spełnienie czterech warunków, by nabożeństwo pierwszych sobót odprawić w sposób jak najbardziej pełny. Pierwszy z nich to przystąpienie do sakramentu pojednania, najlepiej właśnie w pierwszą sobotę miesiąca. Chodzi o to, by w ten dzień być jak najbliżej Jezusa Chrystusa przez piękno swojej oczyszczonej duszy. Drugim warunkiem jest przyjęcie Komunii św., a więc bardzo ścisłe zjednoczenie z Boskim Zbawicielem z równoczesnym wzbudzeniem intencji wynagradzającej. Kolejne etapy nabożeństwa pierwszosobotniego to odmówienie Różańca i piętnastominutowe rozważanie tajemnic różańcowych, a więc kontemplacja wydarzeń zbawczych. Połączenie tych wszystkich elementów i czysta intencja, by wynagradzać Matce Najświętszej zniewagi świata, przyniosą wspaniałe duchowe owoce modlącym się wytrwale.

 

Wydarzenia z życia siostry Łucji przyczyniły się do rozkwitu kultu Niepokalanego Serca Maryi. Bardzo ważnym wydarzeniem w Kościele Powszechnym było zawierzenie Niepokalanemu sercu Maryi świata, którego dokonał w 1942 r. papież Pius XII. Dwa lata później ustanowił również święto Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny. Po ponad 40 latach kolejny raz aktu zawierzenia świata dokonał bł. Jan Paweł II. Pisał wtedy do biskupów: „Stanowimy jedno ciało i jedno kolegium tak, jak z woli Chrystusa Apostołowie byli w jedności z Piotrem”. 25 marca 1984 r. w Rzymie przed bazyliką św. Piotra w obecności Matki Bożej w figurze przywiezionej z sanktuarium fatimskiego Jan Paweł II w łączności z biskupami świata wypełnił prośbę Maryi zawartą w orędziu – poświęcił świat i Rosję Jej Niepokalanemu Sercu.

 

Nie tak dawno w Polsce dokonano aktu profanacji wizerunku Najświętszej Maryi Panny w częstochowskim sanktuarium. To jeden z pięciu powodów cierpienia naszej Matki, które wymienił Jezus Chrystus podczas objawienia siostrze Łucji. Warto zatem dołączyć do tych, którzy odprawiają nabożeństwa pierwszych sobót. Z miłości do Maryi – Matki naszego Zbawiciela – dołączmy do rzeszy ludzi, którzy modlitwą próbują wynagradzać Jej wszystkie zniewagi. Niech zachętą będą słowa bł. Jana Pawła II: „Świat współczesny w wieloraki sposób jest zagrożony. Jest zagrożony może bardziej niż kiedykolwiek w ciągu historii. Trzeba więc, ażeby Kościół czuwał u stóp Tego, który sam jeden jest Panem dziejów i Księciem przyszłego wieku. Pragnę zatem czuwać wraz całym Kościołem, zanosząc wołanie do Serca Niepokalanej Matki. Wszystkich proszę, aby w duchu łączyli się ze mną” ( 9 maja 1982 r. – podczas modlitwy Anioł Pański).