Ślubuję Ci uczciwość małżeńską

 

Słowo „uczciwość” wywodzi się od słowa „uczcić” i wyraża element czci w odniesieniu do tego co święte. Małżonkowie mają „utrzymywać ciało własne w świętości i we czci” (por. 1 Tes 4, 4), gdyż przez sakrament stają się szczególnymi uczestnikami Bożej miłości i świętości. W swoim pożyciu nie mogą uciekać się do praktyk, które zaprzeczają godności osoby ludzkiej, albowiem „żona nie rozporządza własnym ciałem, lecz jej mąż; podobnie też i mąż nie rozporządza własnym ciałem, ale żona” (1 Kor 7, 4).

Uczciwość małżeńska przejawia się w takim ułożeniu współżycia seksualnego, by żadna ze stron nie była wykorzystywana lub zaniedbywana w tym względzie. Uczciwość zobowiązuje małżonków do życia czystego, zgodnie z ich stanem, rozumnego kierowania sferą seksualną oraz poszanowania w drugim godności człowieka i dziecka Bożego. W ślubie uczciwości małżeńskiej chodzi zatem o to, by we współżyciu małżeńskim wyrażał się szacunek dla współmałżonka, liczenie się z jego potrzebami, pragnieniami czy trudnościami.

Prawo do okresowego powstrzymywania się od współżycia płciowego pozwala małżonkom na planowanie poczęć z uszanowaniem uczciwości małżeńskiej. Jeśli małżonkowie mają słuszne powody, aby w danym okresie swego małżeństwa nie przekazywać życia, wtedy mogą powstrzymywać się od współżycia płciowego w dniach płodności żony. Takie planowanie poczęć jest uczciwe. Nieuczciwością małżeńską jest natomiast stosowanie przez męża lub żonę jakichkolwiek środków lub metod antykoncepcyjnych (por. Elżbieta Rydzak, http://nowezycie.archidiecezja.wroc.pl/numery/042010/08.html).