Życie duchowe chrześcijanina (w pytaniach i odpowiedziach)

Czy dla wszystkich istnieje jedna droga prowadząca do świętości, czy też jest ich wiele?

Istnieje mnóstwo dróg prowadzących do świętości. Można powiedzieć, iż każdy człowiek ma swoją, niepowtarzalną drogę, która zależy od wielu czynników, takich jak: jego stan życia (np. inna jest droga osoby żyjącej w rodzinie, a inna kogoś, kto wstąpił do zakonu), wychowanie (np. w głębokiej czci do Matki Bożej), środowisko (np. codzienna współpraca z osobami niewierzącymi), osobiste uwarunkowania (np. temperament, zdolności lub ich brak, słabe zdrowie.). Istnieją zatem różne drogi, ale jeden cel.

Czy człowiek sam może się uświęcić i zostać świętym?

Tylko Bóg jest święty i On chce oraz może uświęcić człowieka. To Bóg daje łaskę. Źródłem i przyczyną uświęcenia człowieka jest On sam, stąd człowiek, chcąc zostać świętym, powinien przede wszystkim zadbać o osobisty, codzienny kontakt z Nim. Można powiedzieć, iż Bóg "wyposażył" człowieka we wszystko, co jest potrzebne, aby człowiek mógł uczestniczyć w Jego życiu. To "wyposażenie" określa się jako "nadprzyrodzone", gdyż zostało dane jako dar zupełnie niezasłużony i pozwala prowadzić życie nadprzyrodzone, czyli uczestniczyć w życiu Bożym. Tradycyjnie określa się je jako tzw. organizm duchowy.

Organizm, ale nie biologiczny...

Czym jest organizm duchowy?

Mówi się o nim przez analogię do biologicznego organizmu człowieka. Składa się on zasadniczo z trzech elementów: formalnej zasady życia, władz organizmu oraz jego działania. Można też to określić w ten sposób: w każdym życiu istnieje tzw. pierwiastek życiowy, który jest poniekąd źródłem tegoż życia; istnieją władze, dzięki którym dokonują się różne czyny oraz same czyny, które z tego życia wynikają i przyczyniają się do jego wzrostu.