Szczerze oddany Bogu i ludziom

Archidiecezja Gnieźnieńska pożegnała ks. Kazimierza Kaczmarka, długoletniego proboszcza parafii pw. św. Antoniego Padewskiego w Inowrocławiu-Szymborzu i św. Józefa w Inowrocławiu, a od 1990 roku rezydenta w parafii pw. św. Ap. Piotra i Pawła w Kruszwicy. We wspomnieniach parafian i księży-współpracowników zapisał się jako kapłan o głębokiej duchowości maryjnej. Zafascynowany nauczaniem Soboru Watykańskiego II troszczył się o wyrazistość i piękno liturgii, a jego duszpasterską posługę cechowało autentyczne oddanie Bogu, Kościołowi i ludziom. - Był niezwykłym człowiekiem o bardzo bogatej osobowości - wspomina ks. prałat Stanisław Pohl, proboszcz parafii pw. św. Ap. Piotra i Pawła w Kruszwicy. - Kochał ludzi i umiał ich sobie zjednywać. Nie lubił bezczynności. Nawet będąc na emeryturze, aktywnie uczestniczył w życiu Kościoła i naszej wspólnoty parafialnej.

Ksiądz proboszcz Kazimierz Kaczmarek urodził się 16 stycznia 1922 roku w Żninie. W 1946 roku ukończył Liceum Ogólnokształcące w Bydgoszczy i wstąpił do Arcybiskupiego Wyższego Seminarium Duchownego w Gnieźnie (studiował także w Poznaniu). W 1952 roku przyjął święcenia kapłańskie z rąk Prymasa Tysiąclecia, ks. Kard. Stefana Wyszyńskiego i jako wikariusz rozpoczął posługę kapłańską w bydgoskich parafiach: pw. św. Ap. Piotra i Pawła (1952-60) oraz Najświętszego Serca Pana Jezusa (1960-61). W 1961 roku został mianowany proboszczem parafii w Inowrocławiu-Szymborzu (1961-82), a następnie był proboszczem w parafii pw. św. Józefa w Inowrocławiu (1982-90). W 1990 roku na skutek pogarszającego się stanu zdrowia poprosił o przeniesienie w stan spoczynku i zamieszkał jako rezydent w parafii pw. św. Ap. Piotra i Pawła w Kruszwicy. Ostanie dni życia spędził w Domu Księży Emerytów w Gnieźnie. Zmarł 29 września br. Spoczął na cmentarzu parafialnym w Inowrocławiu-Szymborzu. Mszy św. żałobnej (2 października br.) z udziałem kilkudziesięciu kapłanów z Archidiecezji Gnieźnieńskiej przewodniczył ks. bp Wojciech Polak.