Nie wiem, co dalej?

Lektura Waszego Tygodnika stanowi dla mnie wartość szczególną, jest radością mojego samotnego życia. Artykuły są ciekawe, dodają mi chęci do życia, pomnażają moją wiarę i nadzieję, że Pan Bóg czuwa także nade mną. Zawierzam mu moje troski i proszę o dalszą opiekę. Lektura Przewodnika pozwala mi odnaleźć spokój wewnętrzny i pomaga odzyskać harmonię życia. Jest moim wsparciem w codziennym, trudnym i pełnym cierpienia życiu. Jest dla mnie drogowskazem w pełnieniu woli Bożej, duchowym odpoczynkiem i radością mojego życia.

Jestem w bardzo trudnej sytuacji finansowej i obawiam się, że nie będę mógł dalej prenumerować Waszego Tygodnika. Jestem samotnym mężczyzną, nie posiadam żadnej rodziny i utrzymuję się z renty chorobowej, która wynosi 417 zł. (...) Obiecuję wspierać modlitwą wszystkich pracowników redakcji, bo pismo, które tworzycie, jest cenne i bardzo potrzebne. Niech Wam Bóg błogosławi w waszej pożytecznej pracy!