Życie duchowe chrześcijanina (w pytaniach i odpowiedziach)

Kiedy rozpoczyna się życie duchowe?

Życie duchowe rozpoczyna się na chrzcie świętym, kiedy człowiek otrzymuje udział w życiu Bożym i zaproszenie do przyjaźni z Chrystusem. Zwykle jednak dokonuje się to nieświadomie, gdyż najczęściej ten sakrament otrzymujemy jako niemowlęta. Ze świadomym życiem duchowym mamy do czynienia wtedy, kiedy człowiek zda sobie sprawę z działania Pana Boga w nim i zdecyduje się w pełni zwrócić ku Chrystusowi. Ten moment określa się zwykle mianem tzw. nawrócenia. Oczywiście, może to nastąpić dopiero wtenczas, kiedy człowiek już zaczął używać rozumu i posiadł zdolność przyjęcia odpowiedzialności za własne życie. Jeśli ktoś wzrastał w środowisku korzystnym dla chrześcijańskiego życia, to może świadome życie duchowe rozpocząć w początkowych latach życia młodzieńczego. Św. Teresa od Dzieciątka Jezus wyznała, iż rozpoczęła swoje życie wewnętrzne, mając prawie 14 lat. Niestety, bywa i tak, iż po otrzymaniu wychowania religijnego w dzieciństwie człowiek nie dochodzi nigdy do głębokiego, osobistego nawrócenia, pozostając na poziomie religijności dziecięcej.

A co z czasem przed rozpoczęciem świadomego życia duchowego?

Życie duchowe człowieka rozwija się stopniowo, aby swoją pełnię osiągnąć w pełnym zjednoczeniu z Bogiem w wieczności. Pobożność dziecięca i początkowe religijne wychowanie są bardzo ważne i stanowią przygotowanie do podjęcia odpowiedzialnego życia duchowego. Same w sobie są też, chociaż na sposób dziecięcy, przeżywaniem relacji z Bogiem. Pan Bóg kocha i działa zawsze, nawet jeśli człowiek nie zdaje sobie z tego sprawy bądź pojmuje Boże działanie bardzo dziecinnie.

Jaki jest cel chrześcijańskiego życia duchowego?

Tym celem jest pełna przyjaźń z Chrystusem i całkowite zjednoczenie z Nim w wieczności. Można też ów cel określić jako świętość, doskonałość chrześcijańską, wieczne zbawienie, naśladowanie Chrystusa...