Zapach pomarańczy. Życie dominikańskie z innej perspektywy

Zostajemy wciągnięci w intrygujący i nieznany dotąd świat dominikańskich klasztorów. To nie tylko osiem wieków niezwykłej duchowości, ale także charakterystycznego poczucia humoru, który należy do głównych znaków rozpoznawczych braci Świętego Dominika.
 
Autorzy podjęli szalone ryzyko. Co w końcu myśleć o setce anegdot, które nie zawsze przedstawiają zakonników w pozytywnym świetle? Jak przejść spokojnie obok dominikanów planujących na siebie zamachy, gnębiących jezuitów, podszywających się pod paulinów, uzdrawiających okładami z ziemniaków, eksperymentujących z kwasem azotowym czy zapraszających do swoich klasztorów kryminalistów? A może jednak kryje się w tym uroczy podstęp dominikańskiej radości? Czy istnieje lepszy sposób, by opowiedzieć o pięknie życia, niż sięgnięcie do jednej z boskich cech, jaką jest poczucie humoru?
 
– Dominikański tercjarz i znakomity kaznodzieja arcybiskup Fulton Sheen stwierdził, że święci zawsze mają poczucie humoru. Człowieka przenikniętego Duchem Świętym można więc zdefiniować jako kogoś, kto ma Boży dystans, wyrażający się w humorze, bo święty nigdy nie traktuje tego świata na poważnie, jakby miał być wiecznym miastem – napisali autorzy w książce Zapach pomarańczy. Życie dominikańskie z innej perspektywy.
 
I dodali: „Poczucie humoru jest niewątpliwie poczuciem proporcji. A tych nie da się jednoznacznie określić”.
 
To właśnie ta umiejętność sprawia, że człowiek uczy się nabierać zdrowego dystansu do siebie i świata, odreagowywać trudy, jakie przynosi życie – w klasztorze i poza nim.
 
W dominikańskiej duchowości humor nie jest więc nastrojem, ale sposobem patrzenia na świat. W obliczu działania Boga, radość powinna napełniać nas wszystkich.
 
Krzysztof Pałys OP i Szymon Popławski OP w swojej książce dzielą się również przemyśleniami na temat tego, gdzie szukać nowego życia? Jak odzyskać jego sens? Skąd czerpać wiedzę i mądrość, by odpowiedzieć na najgłębsze pytania i największe przeszkody?
 
W ich opinii odpowiedzi wydają się zaskakująco proste: „W tym samym miejscu, gdzie znalazł je nasz Święty Ojciec Dominik: w podążaniu za Jezusem Chrystusem Kaznodzieją i naśladowaniu Go. Chrystus głosił orędzie nadziei, odnalezionej nie w ziemskim rozwiązaniu problemów – ten fakt wielu rozczarował – ale w bliskości Boga i Jego królestwa”.
 
O autorach:
Krzysztof Pałys OP (ur. 1979) – dominikanin, rekolekcjonista, magister nowicjatu. Nakładem Wydawnictwa W drodze ukazały się jego książki: Ludzie 8 dnia. Autostopem do Matki Teresy oraz Hewel. Wszystko jest ulotne oprócz Boga.
 
Szymon Popławski OP (ur. 1984) – dominikanin, socjusz prowincjała. Posługiwał w klasztorach w Krakowie i w Warszawie, a także w Dominikańskim Ośrodku Kaznodziejskim w Łodzi. Jest współautorem książek wydanych nakładem Wydawnictwa W drodze: Prosta modlitwa, Znaki szczególne Zmartwychwstałego. Rekolekcje paschalne, Chwalić, błogosławić, głosić. Przewodnik dominikański.