Grzesznik, który wie i pamięta o tym, że upada i że Bóg mu wybacza, nie ma najmniejszego problemu z wybaczeniem. To pycha tkwiąca w nas i „duchowa skleroza” powodują, że mamy trudności z okazywaniem miłosierdzia innym ludziom.
„Zemsta ma słodki smak” – tak się czasami słyszy. Ze słonecznej Sycylii pochodzi tradycja tak zwanej vendetty: zemsty przechodzącej z pokolenia na pokolenie. W jej ramach kolejne pokolenia walczyły ze sobą za krzywdy wyrządzone ich dziadkom i pradziadkom. Zamknięty krąg zemsty ma jednak to do siebie, że toczy się coraz szybciej, niczym kula śniegowa spadająca z góry i nabierająca coraz większych rozmiarów, porywająca za sobą coraz więcej. Jest coś w naturze człowieka, co przypisałbym właśnie skazie grzechu pierworodnego – że gdy ktoś wyrządzi mu jakąkolwiek krzywdę, to właściwie spontanicznie chce się odpłacić „pięknym za nadobne”. Najlepiej jeszcze dołożyć do tego coś więcej od siebie, żeby sobie taki „delikwent” na zawsze popamiętał.
Pełne teksty artykułów „Przewodnika Katolickiego” w Internecie ukazują się po 10 dniach od daty wydania drukiem.
Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.
Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.
Artykuł pochodzi z numeru 32/2013
