Z wiarą patrzeć na życie

Wiara jest więc sposobem patrzenia na życie, na historię w świetle Ducha Świętego, a równocześnie sposobem patrzenia poza historię. Poprzez wiarę zaczynamy sobie zdawać sprawę z istnienia najgłębszej rzeczywistości poza rzeczami i wewnątrz rzeczy. Oczy uzyskują zdolność dostrzegania piękna i harmonii wszystkiego, co żyje na tym świecie. W wielkim świetle Bożym wszystkie światła stworzenia zaczynają świecić nowym blaskiem; nawet doświadczenie ludzkie, narodziny, miłość, cierpienie, śmierć – jawią się w nowym świetle, punktem odniesienia dla nich staje się życie Chrystusa. Jesteśmy więc w naszej epoce na nowo wezwani odwieczną, a zawsze nową wiarą Kościoła, aby zbliżyć się do Ducha Świętego – Ożywiciela. Z pomocą i zachętą przychodzi nam tutaj również wspólne dziedzictwo z Kościołami wschodnimi, które wiernie przechowywały ogromne bogactwo nauki Ojców o Duchu Świętym. Pod wpływem Ducha Świętego dojrzewa i umacnia się ów człowiek wewnętrzny, czyli „duchowy”. W tym Świętym Duchu, który jest Darem przedwiecznym, Bóg Trójjedyny otwiera się dla człowieka, dla Ducha Świętego. Ukryte tchnienie Ducha Bożego powoduje, iż duch ludzki otwiera się również wobec zbawczego i uświęcającego samootwarcia się Boga.