Dlaczego?

Po raz kolejny odwiedzam to miejsce. Zawsze wśród zwiedzających najwięcej jest młodzieży. Zachowują się kulturalnie. Wyczuwa się ich zadumę. Przyjeżdżają tutaj ze swymi nauczycielami. Przechodzą przez główny blok, oglądają plansze i zgromadzone pamiątki. Dalej są prowadzeni do bloku mieszkalnego, na końcu do krematorium. I to wszystko. Nikt z tych młodych ludzi nie zachodzi do miejscowych kaplic. A są cztery: prawosławna, protestancka, katolicka - z Najświętszym Sakramentem - i ostatnia, którą można nazwać chrześcijańską. Pośrodku ostatniej, której wezwanie brzmi: Strach Chrystusa przed śmiercią, znajduje się krzyż i ołtarz. Mnie, księdza, i osoby, z którymi tutaj jestem, zawsze ciągnie to tych kaplic. Nie tylko po to, by się pomodlić, ale także, by choć trochę zrozumieć to zło. Obóz koncentracyjny w Dachau. Powstaje pytanie: dlaczego ma swoją szczególną wymowę?

Każdy z nas doświadcza osobiście lub u osób przez nas kochanych zła. Niekiedy jest to zło tak duże, że przerasta nie tylko wiedzę człowieka, ale także jego wiarę. Co wówczas robić? Wszystko lub wiele zależy od nas samych. Jedni ulegają pokusie rozpaczy, inni odchodzą od Boga, czyniąc Go winnym zła, jeszcze inni... no właśnie, klękają w swoim domu lub kościele i na kolanach szukają pociechy, łaski, światła Bożego... i choć częściowo zrozumienia doświadczanego zła. Jest jeszcze jedna droga - to droga czasu. Zło, nieszczęście, które dziś nas dotyka - lub przenika - po latach bywa pojmowane i przyjmowane spokojniej i pogodniej. Czas goi rany...

Zła obozów koncentracyjnych nie da się zrozumieć. Dachau i inne miejsca kaźni dla tych, którzy tego tam nie przeżyli, pozostaje tylko zadumą nad strasznym upadkiem człowieka. Pozostaje jednak także owo pytanie: Dlaczego?

Gdy ktoś nagle sam odbiera sobie życie, gdy rodzi się dziecko kalekie, ktoś odkrywa wiele lat zdrady żony czy męża, gdy lekarze rozkładają ręce i dają nam kilka tygodni życia, gdy człowiek uczciwy i prawy zostaje zwolniony z pracy a oszust i złodziej awansuje, gdy... Nie sposób wymienić wszystkie zło nam współczesne. Każdy ma swoje mniejsze lub większe. I jakkolwiek spojrzymy na zło obozów i zło nam współczesne tylko na kolanach... przed Bogiem... i z Biblią w ręku, możemy znajdować pociechę, światło Boże, nadzieję i pokój, którego świat dać nie może... a w tym wszystkim choć częściową odpowiedź na pytanie: Dlaczego?

Wraz z kolegą po modlitwie opuszczamy kaplicę Najświętszego Sakramentu sióstr karmelitanek w Dachau. Już przy drzwiach dochodzi do nas rozgwar młodzieży. Na jednej z ławeczek siedzi kilka dziewczyn. Przyszły tutaj w pobliże tego świętego miejsca, by z dala od nauczycieli... zapalić papierosa. Szkoda, bo po wizycie w tej kaplicy i rozmowie z TYM, który JEST łatwiej i prawdziwiej patrzy się na świat. Także na jego zło...