Życie duchowe chrześcijanina (w pytaniach i odpowiedziach)

Na czym polega nieuporządkowane przywiązanie do osób, spraw i rzeczy?

Z nieuprządkowanym przywiązaniem mamy do czynienia wtedy, kiedy ktoś tak bardzo związał się z kimś lub czymś, iż owo związanie zabiera mu wewnętrzną wolność. Nie chodzi o sytuację, kiedy ktoś kogoś bardzo lubi lub ma swoje umiłowane hobby, ale o nadmierne przywiązanie, które daną osobę ogranicza. Nie jest ono samo w sobie czymś grzesznym, ale może być źródłem wielu grzechów i zaniedbań.

Dlaczego nieuporządkowane przywiązania uważa się za przeszkodę w życiu duchowym?

Tak jak to zostało już wspomniane, owe nieuporządkowane przywiązania zabierają człowiekowi wewnętrzną wolność, a bez niej nie można wzrastać w miłości, która jest przecież miarą duchowego rozwoju. Można powiedzieć, że stają się one cierniami z Chrystusowej przypowieści o siewcy, które kiedy wybujały, zagłuszyły ziarno tak skutecznie, iż nie wydało ono plonu. Zresztą prawdziwe jest powiedzenie, że kiedy Bóg jest na pierwszym miejscu, to wszystko jest na swoim miejscu.

Jak można sprawdzić, czy nie jest się w sposób nieuporządkowany przywiązanym do kogoś lub czegoś?

Liczą się fakty. Jeśli ze względu na kogoś lub na coś zdarza mi się popełniać grzechy (np. kłamać, by się z daną osobą spotkać) czy też zaniedbywać swoje obowiązki (np. nie przygotowywać się do szkoły z powodu długiego siedzenia przed telewizorem), to takie sytuacje są sygnałem, że mógł zaistnieć problem nieuporządkowanego przywiązania. Trzeba oprzeć się na faktach, warto poradzić się kogoś doświadczonego, aby wcześnie odkryć taką sytuację i starać się jej zaradzić. Nie należy mylić z nieuporządkowanym przywiązaniem np. stanu zakochania, kiedy rzeczą normalną jest fakt, iż ktoś częściej i dłużej myśli o drugiej osobie, niż o Bogu oraz chwilowej fascynacji, np. nowo zakupionym komputerem.