Jak przebiega Msza święta, podczas której udziela się wiatyku?

Odprawiając Mszę świętą, w czasie której ma być udzielony wiatyk kapłan powinien zastosować właściwy formularz, tzn. odprawić tzw. Mszę przy udzielaniu wiatyku albo o Najświętszej Eucharystii, występując w szatach koloru białego. Niemniej jednak, gdy dzieje się to w jedną z niedziel adwentu, Wielkiego Postu, okresu wielkanocnego, w uroczystości, środę popielcową lub w Wielkim Tygodniu, odprawia się Mszę świętą z dnia, stosując przewidziany w danym dniu kolor szat, a na zakończenie, jeśli to możliwe, udziela się uroczystego błogosławieństwa.

Jeśli jest taka potrzeba i jednocześnie istnieje możliwość, przed rozpoczęciem Mszy świętej, kapłan powinien wysłuchać sakramentalnej spowiedzi chorego.

Samą liturgię Mszy świętej odprawia się jak zwykle, z tym, że należy zwrócić uwagę na następujące elementy;

- po odczytaniu Ewangelii kapłan może wygłosić krótką homilię wyjaśniając doniosłość i znaczenie wiatyku;

- pod koniec homilii wprowadza do odnowienia wyznania wiary przez chorego, jeśli on może to zrobić;

- modlitwę powszechną należy dostosować do obrzędu wiatyku lub jeśli chory złożył już wyznanie wiary lub jego stan zdrowia jest na tyle poważny, że mogłoby go to zbytnio zmęczyć, można ją opuścić;

- w przewidzianym momencie Mszy świętej kapłan i pozostali uczestnicy liturgii mogą przekazać choremu znak pokoju;

- choremu, jak i obecnym będącym w stanie łaski uświęcającej, można podać Komunię świętą pod dwiema postaciami;

- w czasie podawania Komunii świętej choremu kapłan wypowiada słowa: Ciało Chrystusa (Krew Chrystusa). Niech Chrystus cię strzeże i zaprowadzi do życia wiecznego;

- kończąc Mszę świętą kapłan może użyć specjalnej formuły błogosławieństwa i dodać do niej formułę odpustu zupełnego na godzinę śmierci: Przez najświętsze tajemnice naszego odkupienia niech Bóg wszechmogący przebaczy ci wszystkie kary w teraźniejszym i przyszłym życiu, niech ci otworzy bramy niebios i doprowadzi cię do radości wiecznej.

Mszę tę odprawia się w pomieszczeniu, w którym przebywa chory, czy to w jego domu, sali szpitalnej, czy w jakimś innym miejscu jego przebywania. Trzeba pamiętać, by było to miejsce godne, mając na względzie szacunek wobec Eucharystii, ale również wobec człowieka - dziecka Bożego.