...nawet do zbawienia

W moim brewiarzu wśród różnych tak zwanych świętych obrazków znajduje się jeden nad wyraz osobliwy i na pewno bardzo rzadko spotykany. Jest to obrazek wydany z okazji zawarcia sakramentalnego związku małżeńskiego. Na jednej stronie ma rycinę przedstawiającą świętą rodzinę, a na odwrocie datę, miejsce oraz motto: "Jesteśmy sobie nawzajem potrzebni, do życia, szczęścia, a nawet do zbawienia..."

Nie wiem, ile małżeństw ma tak dojrzałą świadomość, że patrzy na siebie w perspektywie zbawienia. Świadomie pomaga sobie w dążeniu do tego i to nie tylko modlitwą. Także wtedy, gdy jest pokusa popełnienia tzw. grzechu małżeńskiego, jedna ze stron, mocniejsza duchowo, pomaga słabszej, by do tego nie doszło. Wobec doznanych krzywd z powodu na przykład zdrady czy alkoholizmu miejsce żalu i nienawiści wypełnia przebaczenie w imię Boga. Strona bliższa Boga daje świadectwo wiary drugiej stronie, dla której Pan Bóg jest kochany, ale daleki...

Historia pokazuje piękne przykłady nawrócenia mężów przez ich żony. Tak się działo z Dobrawą, która doprowadziła do wiary swego męża Mieszka I. Mąż świętej Brygidy Ulaf Gudmarsson po odbyciu wspólnej pielgrzymki do Composteli wstąpił do zakonu cystersów. Święta Jadwiga śląska została wydana za mąż ze względów politycznych, mając lat dwanaście. Małżeństwo to, choć skazane na niepowodzenie, było jednak bardzo szczęśliwe. Patronka Śląska i Bawarii urodziła siedmioro dzieci. Po ostatnim dziecku Jadwiga poprosiła męża, by mogli żyć bez współżycia, jak brat i siostra. I tak się stało. Święta Cecylia, która jako dziecko złożyła Jezusowi ślub czystości i duchowo z Nim się zaręczyła, na polecenie rodziców musiała jednak poślubić poganina imieniem Walerian. Ten pod wpływem świadectwa wiary i miłości żony przyjął chrzest. Po nim stał się bardzo żarliwym chrześcijaninem, który nawrócił m.in. swego brata Tyburcjusza.

Małżeństwo sakramentalne powinno z natury rzeczy być także wspólnotą wiary. Wiem, że różnie to bywa. Niestety, także zdarza się, że pod wpływem współmałżonka jedna ze stron traci wiarę, albo wyraźnie osłabia życie sakramentalne i więź z Bogiem. Ile wdów czy wdowców odwiedza grób swoich współmałżonków, z przykrą świadomością, że nie udało się tej drugiej strony doprowadzić do przyjaźni z Jezusem... Małżeństwa, które czytają ten tekst, zachęcam do patrzenia na siebie w perspektywie zbawienia. Musicie być razem w niebie... jesteście sobie potrzebni nie tylko po to, by były dzieci, ale także do zbawienia. Przykłady świętych, znane niżej podpisanemu (niestety, tylko kobiet) pokazują, że jest możliwe nawrócenie męża, choćby był praktycznie niewierzący... Zawsze z nadzieją. Pan Bóg, który łączy małżeństwa, na pewno pragnie, by one razem były w niebie. Proszę w tym sobie dopomagać...