Życie duchowe chrześcijanina<BR>(w pytaniach i odpowiedziach)

Czy każdy może zostać świętym?

Oczywiście, że tak. Skoro Pan Bóg zaprasza, byśmy byli świętymi, to znaczy, że jest to możliwe. Trzeba czynić wszystko, co tylko można, nie zniechęcać się i wytrwale współpracować z Bożą łaską. Nie każdy musi być po śmierci kanonizowany, ale z pewnością istnieje wielka rzesza "anonimowych" (z naszego punktu widzenia) świętych, którzy od razu po swojej śmierci cieszyli się pełnią zbawienia. Przecież tylko niektórzy z nich, których życie Kościół dokładnie zbadał, są znani na ziemi, gdyż zostali kanonizowani.

Czy ludzie umysłowo chorzy mogą zostać świętymi?

Jeśli każdego Pan Bóg powołuje do świętości, to ich także. Tylko zawsze należy pamiętać, iż czymś innym jest faktyczna świętość, znana tylko Bogu, a czymś innym ta, która jest znana ludziom i potwierdzona przez Kościół. Tylko Pan Bóg do końca zna głębię ludzkiego serca, jego faktyczny stan. Człowiek dostrzega jedynie to, co jest widoczne dla oczu, a reszty może się tylko domyślać. Ktoś umysłowo chory może być świętym, ale trudno sobie wyobrazić, by Kościół mógł go poprzez kanonizację podać jako wzór do naśladowania.

Po czym można poznać, iż ktoś jest świętym?

Mówi się o różnych wymiarach chrześcijańskiej świętości, szczególnie o teologalnym, moralnym i kościelnym. One wszystkie są ze sobą związane i dopiero razem wzięte wskazują na świętość danego człowieka. Gdyby brakowało któregoś z nich, nie może być mowy o świętości.

Co stanowi o tak zwanym teologalnym wymiarze chrześcijańskiej świętości?

Chodzi tutaj o osobistą więź danego człowieka z Jezusem Chrystusem. Święty to ktoś, kto żyje na co dzień w przyjaźni z Chrystusem, pogłębia swoją więź z Nim, jego relacja z Chrystusem jest żywa. Innymi słowy, jest to chrześcijanin, który żyje wiarą, nadzieją i miłością. Te trzy cnoty tworzą przecież relację z Chrystusem, a ponieważ są to tzw. cnoty teologalne, stąd mówimy o wymiarze teologalnym chrześcijańskiej świętości.