Pielgrzym - świadek Chrystusowej miłości

Ogromny rozwój środków masowego przekazu ułatwia nam przeżywanie pielgrzymowania Ojca Św. Jana Pawła II. Daje to możliwość duchowego uczestniczenia w liturgicznych wydarzeniach i spotkaniach. Pielgrzymki odbywają się na "oczach świata". Ta 99. już podróż apostolska, tym razem do Hiszpanii, to zwycięstwo ducha nad ciałem, ukazane naszym czasom przez Świadka Chrystusa.

Biorąc pod uwagę przekazywane przez Ojca Św. treści, a także jego wielce wymowny wiek i sposób przekazu, powraca nieodparcie porównanie Jana Pawła II ze św. Janem Apostołem, który uchodził za najbardziej ukochanego ucznia Pana Jezusa. Był on najmłodszym z grona apostołów, co niewątpliwie miało też wpływ na traktowanie go przez pozostałych jedenastu, pośród których był też jego starszy rodzony brat - Jakub. Chrystus Pan obdarzył Jana wielką miłością i zaufaniem. To jemu powierzył swoją Matkę aż po kres Jej ziemskiego życia. Z Matką Jan pozostał w Jerozolimie do końca... Tradycja chrześcijańska podaje, iż żył on blisko sto lat, a swoje umiłowanie Jezusa przekazał innym w wyjątkowej formie Ewangelii. Pisał inaczej, jak pozostali ewangeliści, podkreślając świadectwo o Jednorodzonym Synu Boga, posłanym jako odwieczne Słowo Miłości, by zbawić świat z jego grzechów. Janowe Listy, pisane w sędziwym już wieku, tchną wyjątkowym spokojem, prostotą oraz wielkim napominaniem o prawdziwą miłość Boga i bliźniego. To on podaje piękną i krótką sentencję: "Bóg jest Miłością" (1 J 4, 8).

Jakże wiele podobieństwa do Apostoła Jana jest w przesłaniach naszego Ojca Św. Jana Pawła II. Papież, kochający Chrystusa ponad wszystko, w pełni oddany Matce Bożej ("Totus Tuus"), konsekwentnie głosi od 25 lat: "Otwórzcie drzwi Chrystusowi". Szczególnie dzisiaj woła do współczesnego świata swoją postawą ducha i ciała, jako Pielgrzym i Świadek Chrystusowy, o miłość miłosierną, nową ewangelizację. Jego encykliki, listy, przemówienia i poezja to osobiste dzielenie się ze światem tajemnicą przeżywania wielkiej miłości Boga do człowieka, a także przeżywania modlitwy, pokoju i pojednania. To Janowe zapewnienie, że Bóg jest Miłością.

Wynoszenie do publicznego kultu w Kościele wielu osób świętych, pełniących w heroiczny sposób dzieła miłosierdzia, nadaje pontyfikatowi Jana Pawła II specyficzny rys. Wierni w Hiszpanii, podobnie jak i nasz naród, zostali wezwani do pogłębienia wiary w Chrystusa, a przez naśladowanie nowych świętych do bardziej gorliwego pełnienia uczynków miłosierdzia. I znowu nasuwa się Janowe wezwanie: "Dzieci, nie miłujmy słowem i językiem, ale czynem i prawdą" (1 J 3, 18).

W Opatrzności Bożej dane jest nam przeżywać tak wielką obecność pośród nas Świadka Chrystusowej Miłości. "...a świadectwo jego jest prawdziwe. On wie, że mówi prawdę, abyście i wy uwierzyli" (J 19, 35).