Modlitewne dziękczynienie

Do dnia beatyfikacji przygotowywaliśmy się w skupieniu i z pieczołowitością. 1 maja uczestniczyliśmy w uroczystej Mszy św. i obejrzeliśmy misterium przygotowane przez młodzież działającą w świetlicy parafialnej. Ojciec Święty poświęcał wiele uwagi ludziom młodym; w nich pokładał nadzieję na lepsze jutro. Tym bardziej cieszy fakt, że wspólnota malanowskiej młodzieży z zainteresowaniem wzięła udział w konkursie pt. „Bł. Jan Paweł II”,  przygotowanym przez świetlicę parafialną. Konkurs zaadresowany był do przedszkolaków, uczniów szkół podstawowych i gimnazjalistów. Najmłodsi malowali, nieco starsi pisali wiersze, a najstarsi tworzyli prezentacje multimedialne poświęcone Janowi Pawłowi II. Trudno sobie wyobrazić, jak inaczej moglibyśmy okazać wdzięczność Ojcu Świętemu, jeśli nie przez modlitwę i sztukę, które tak ukochał.

Kolejnym etapem dziękczynienia za beatyfikację, a zarazem trwania we wspólnocie, było spotkanie poetyckie pod hasłem „Totus Tuus”, które odbyło się 18 września w malanowskim kościele parafialnym. Staraliśmy się zgłębić hasło pontyfikatu papieża Polaka. Dzięki zaangażowaniu środowiska świetlicy i Stowarzyszenia „Nadzieja” zorganizowany został konkurs poezji maryjnej. Dla Matki Bożej, i o Niej, pisaliśmy wiersze, których zapewne nie powstydziliby się współcześni poeci. 

Parafialne dziękczynienie zakończyliśmy 16 października, po obchodach Dnia Papieskiego i w kolejną rocznicę wyboru kard. Karola Wojtyły na Stolicę Apostolską. Podczas spotkania poświęconego pontyfikatowi Jana Pawła II przypomniane zostały również młodość i trudne dorastanie Karola Wojtyły. Siła, jaką czerpał z rodziny i modlitwy. Przeżyliśmy raz jeszcze jego pielgrzymki do Polski, przywołaliśmy słowa, które dodały naszemu narodowi nadziei i siły. Recytowaliśmy wiersze Jana Pawła II i śpiewaliśmy jego ulubione pieśni. W godzinę śmierci naszego papieża złożyliśmy mu hołd podczas czuwania modlitewnego.

Wszystkie te wydarzenia sprawiły, że wielu z nas zrozumiało, że są potrzebni i doceniani;  wielu też znalazło zagubioną kiedyś drogę. Żyjąc z zegarkiem w ręku, terminarzem obowiązków przed oczyma, między klawiaturą a monitorem komputera, zapominamy, że jesteśmy stworzeni, by żyć z innymi i dla innych. W pełni realizować możemy się jedynie we wspólnocie; ona jest areną naszych sukcesów, celem działań.

Nie przestajemy dziękować Bogu za bł. Jana Pawła II, papieża, i za to, że dziękując za ten dar, potrafimy działać wspólnie. Dziękujemy za zaangażowanie naszym duszpasterzom i katechetom oraz innym osobom świeckim. Ich przykład, szczególnie dla nas, ludzi młodych jest wzorem do naśladowania.