Nie samym chlebem...

Po uroczystości Objawienia Pańskiego zadzwonił do naszej redakcji jeden z duszpasterzy, od 18 lat proboszcz, by podzielić się z nami swoją radością z przeżywania tego dnia przez wiernych.

Jak podkreślał: pełne kościoły i skupienie modlitewne nie były jedynie jego spostrzeżeniem z tego dnia. Choć nie potrafię potwierdzić tych odczuć jakimiś badaniami naukowymi, zdają się one współgrać z tym, co chyba większość z nas zauważyła: Polacy cieszą się z przywrócenia wolnego dnia i tym samym bardziej świątecznie i religijnie go przeżywają. Cieszą się i to pomimo trudnej drogi, którą trzeba było w wolnej już Polsce przejść, by odzyskać to, co zabrali nam ludzie czasów totalitaryzmu.

Żal mi tylko tych, którzy absolutnie tego nie rozumieją. Żal mi pani Senyszyn, która od razu starszy nas wyrzuceniem religii ze szkół. Nieodparcie nasuwa mi się skojarzenie z towarzyszem Wiesławem, który po zniesieniu dnia wolnego w święto Trzech Króli wyrzucił religię ze szkół. Żal mi i nie potrafię zrozumieć Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych Lewiatan, którzy tak utyskują nad domniemanymi stratami ekonomicznymi spowodowanymi przywróceniem wolnego dnia. A już w ogóle protestuję przeciw zasłanianiu się twierdzeniem, że polskich rodzin na to nie stać. Bo to wydaje mi się niegodnym nadużyciem. Obawiam się iście machiawelistycznego podejścia Grzegorza Napieralskiego, który w imieniu SLD domaga się, by zamienić ten dzień na wolne w Wigilię. Jestem przekonany, że nie dobro pracowników w Wigilię Bożego Narodzenia jest prawdziwą intencją jego partii.

Nie tylko pieniędzmi mierzy się dobro człowieka. Ale podejrzewam, że i tak wielu przeciwników przywrócenia wolnego dnia w uroczystość Objawienia Pańskiego tego nie zrozumie. Chyba miał rację Wojciech Cejrowski w jednym z programów Warto rozmawiać, gdy nawiązując do wypowiedzi pani Senyszyn, stwierdził, że z niektórymi nie warto dyskutować…

oceń artykuł:

5/5 (2)