Nonsens zarzutów

„Z żyru biesitsa” mawiają Rosjanie, czyli w wolnym przekładzie: „od dobrobytu przewraca się w głowie”. To powiedzenie coraz częściej przychodzi mi na myśl, gdy patrzę na poczynania elit zachodniego świata. Ostatnio wściekłość większości z nich wywołał Victor Orban.

Przewodniczący Komisji Europejskiej José Manuel Barroso publicznie wzywał węgierskiego premiera, by dowiódł zaangażowania w demokrację, francuski współprzewodniczący Partii Zielonych Cohn-Bendit podniesionym głosem pokrzykiwał w Strasburgu, że Orban zmierza  w kierunku Hugo Cháveza i Fidela Castro i że Unia na to nie pozwoli... 
Jeszcze dalej poszedł znany francuski filozof Bernard-Henry Lévy, pisząc, że w samym centrum Europy istnieje kraj, w którym dusi się wolność mediów i podważa prawa nabyte, takie jak np. prawo do aborcji. Kraj, w którym ożywa nacjonalizm, populizm i nienawiść do Żydów oraz Cyganów. Dalej pan Lévy precyzuje, że chodzi o Węgry. Dobrze, że precyzuje, bo nikt znający węgierskie realia by się tego nie domyślił. W Budapeszcie spokojnie ukazują się nieprzychylne obecnemu rządowi gazety, opozycja bez przeszkód protestuje, a  pomoc Romom była jednym z priorytetów węgierskiej prezydencji.   
Nonsens zarzutów byłby może i zabawny, gdyby nie ich zasięg i moc sprawcza. Europejska lewica żąda bowiem, aby Unia zmusiła Węgry nie tylko do zmiany niektórych przepisów  (ustawa o banku centralnym, urzędzie ochrony danych osobowych oraz wieku emerytalnym sędziów), ale by zastosowano wobec Budapesztu art. 7 traktatu Unii Europejskiej. Pozwala on  ukarać państwo członkowskie nierespektujące europejskich wartości takich jak  „poszanowanie godności osoby ludzkiej, wolność, demokracja, równość, jak również poszanowanie praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości”. Wszystkich, w tym także seksualnych.  
No właśnie. Tymczasem ci bezczelni Węgrzy nie tylko wprowadzili do konstytucji  „invocatio Dei” , ale w dodatku zapisali w ustawie zasadniczej, że małżeństwem jest jedynie związek kobiety i mężczyzny. Co więcej, węgierscy politycy z „Fidesz”, jeszcze będąc w opozycji, zainaugurowali krucjatę różańcową, czyli zbiorowe modlitwy w intencji ojczyzny. Co za horror i fatalny przykład dla reszty świata.
Nie chcę się zagłębiać w ocenę merytorycznych zarzutów Brukseli wobec Budapesztu, bo zbyt małą mam wiedzę (chociaż warto zauważyć, że Węgry prócz Szwecji są jedynym unijnym państwem, które w zeszłym roku obniżyło swój deficyt budżetowy i zdecydowało się na naprawdę radykalne reformy). Wydaje mi się jednak, że główny problem tkwi nie w poszczególnych ustawach, ale w zagrożeniu, jakie konserwatywne i odwołujące się do chrześcijańskich tradycji węgierskie władze stanowią dla „zbieszonej od żyru” europejskiej lewicy. Zmasowana nagonka zachodnich mediów oraz polityków, którzy nie mają żadnych problemów z popieraniem Putina, ale na Orbana patrzeć nie mogą, najlepiej o tym strachu świadczy. 
Mam wrażenie, że toczy się w tej chwili walka o przyszłość Europy. Dlatego cieszy mnie  wiec poparcia dla Orbana, który w sobotę zgromadził w Budapeszcie setki tysięcy Węgrów. I cieszy mnie wparcie, jakiego węgierskiemu premierowi udzielił Donald Tusk, zapowiadając, że Polska jest przeciwna sankcjom wobec Budapesztu.
Oczywiście polski premier już został za to skrytykowany. O niewłaściwości postępowania pouczyła Tuska „Gazeta Wyborcza”, a Leszek Miller wezwał szefa rządu, by nie wspierał „węgierskiego diabła”. Diabeł z różańcem i invocatio Dei? Cóż, dla lewicy najwyraźniej to jest właśnie piekło.
 

oceń artykuł:

5/5 (5)