dzisiaj jest: piątek, 25.07.2014 | Imieniny:
Przewodnik Katolicki 36/2011 » Wiara i Kościół »

Zbroja duchowa św. Katarzyny z Bolonii

autor: Michał Gryczyński

 

Jej postać przypomniał 29 grudnia ubiegłego roku Ojciec Święty w katechezie wygłoszonej podczas audiencji ogólnej. Określił św. Katarzynę jako kobietę wielkiej kultury, bardzo pokorną i oddaną modlitwie, zawsze gotową do służby.

 

 

Benedykt XVI uznał ją za wzór pokory i posłuszeństwa, które czyniły ją wiarygodną w sprawowaniu władzy, bo dla niej była to służba innym.

Naprawdę nazywała się Katarzyna de Vigri  pochodziła z Bolonii, gdzie przyszła na świat 8 września 1413 r. jako córka Jana de Vigri, zamożnego patrycjusza z Ferrary i profesora uniwersytetu w Padwie, doradcy władcy Ferrary, markiza Mikołaja III d'Este. Starannie wykształcona w zakresie literatury i sztuk pięknych, już jako dziesięciolatka znalazła się na dworze markiza i przez cztery lata była druhną jego córki, księżniczki Małgorzaty, aż do jej zamążpójścia. Posiadała liczne uzdolnienia artystyczne, m.in. malowała miniatury – najbardziej znany jej obraz to Madonna z Dzieciątkiem, trzymającym w ręku jabłko – komponowała i grała na violi, studiowała taniec, tworzyła poezję oraz hymny w języku włoskim i po łacinie.

Głęboko uduchowiona i bardzo pobożna powzięła decyzję o wstąpieniu do klasztoru. Wspólnota mniszek, która żyła według reguły św. Augustyna, wkrótce zmieniła regułę na franciszkańską, w duchu św. Klary z Asyżu. W zakonie była furtianką, praczką, kucharką i piekarką, a potem została mistrzynią nowicjatu. Prowadziła głębokie życie mistyczne, przeżywając liczne wizje – m.in. w 1431 r. Sądu Ostatecznego – i zmagając się z demonami. Kiedy w 1456 r. w Bolonii powstał klasztor Klarysek, została jego ksienią.

W swojej autobiografii O siedmiorakiej zbroi ducha wzywała do przywdziania – przeciw zasadzkom szatana – zbroi Bożej, którą tworzą: „po pierwsze, pilność; po drugie, nieufność wobec samego siebie; po trzecie, zaufanie Bogu; po czwarte, pamięć o Męce Pańskiej; po piąte, pamięć o swojej śmierci; po szóste, pamięć o chwale Bożej; po siódme, kierowanie się powagą Pisma świętego, jak tego przykład dał Jezus Chrystus na pustyni”. Była również autorką innych dzieł ascetyczno-mistycznych: poematu Rosarium, Kazań, Hymnów, traktatów i listów, a także Korony Matki Chrystusowej.

Zmarła 9 marca 1463 r., a po jej śmierci odnotowano liczne cuda. Podjęto więc decyzję o ekshumacji ciała i umieszczono je – w pozycji siedzącej na tronie, na którym zasiadała jako przełożona klasztoru – w zakrystii kościoła Bożego Ciała w Bolonii. Kanonizowana w 1712 r. odbiera cześć jako patronka artystów, malarzy i rodzinnej Bolonii.

 

poprzedni   |   następny wróć
  • Mnich cudotwórca
  •  Do grobu św. Charbela każdego roku przybywają blisko cztery miliony osób. Przypisuje mu się ponad 23 tys. uzdrowień i cudów. Mimo to ten zmarły przed ponad stu laty libański pustelnik, jest w naszym kraju nadal mało znany.

    więcej »
  • Odnawiamy parafie!
  •  Do dzielenia się radością, którą daje Ewangelia zachęca nas prawie na każdym kroku papież Franciszek. Jednak aby się nią dzielić z innymi, najpierw musimy sami tę radość odkryć. A do tego na początek najlepszy jest... kerygmat.

    więcej »
  • W poszukiwaniu sensu
  •  Jesteśmy dziećmi czasów, w których przyszło nam żyć. Pęd codzienności zdaje się zagłuszać pytania, które w sercu nosimy. Nie mamy czasu dla Boga, dla innych, dla samych siebie.

    więcej »
  • Chrystus, czyli szansa zadomowienia
  • Francjo, pierwsza córo Kościoła, czy wierna jesteś obietnicy twego chrztu? – tak zwrócił się do Francuzów papież Jan Paweł II w czasie Mszy na lotnisku Le Bourget pod Paryżem, gdy przyjechał tam z pierwszą pielgrzymką, w maju 1980 roku. Do Paryża powrócił Ojciec Święty w roku 1997 z okazji XII Światowych Dni Młodzieży. 

    więcej »
  • Prośba o łaskę łez
  •  „Wobec Boga i Jego ludu głęboko ubolewam z powodu grzechów i poważnych przestępstw nadużyć seksualnych popełnionych przez członków duchowieństwa wobec was. Pokornie błagam o przebaczenie” – powiedział Ojciec Święty do osób molestowanych w młodości przez księży. Było to spotkanie niezwykłe, bo po raz pierwszy zorganizowano je w Watykanie. 

    więcej »
  • Nie tylko dla duchownych
  • Posłanie misyjne Pana Jezusa, by głosić Dobrą Nowinę, skierowane jest nie tylko do kapłanów. Także do osób świeckich.

    więcej »
  • Głos papieża z gniazda polskości
  • Kiedy wspomina się historyczną, pierwszą pielgrzymkę Jana Pawła II do Ojczyzny sprzed 35 lat, przywoływane są zawsze papieskie homilie z Warszawy i Krakowa, które odmieniły Polskę. Tymczasem słowa równie poruszające Ojciec Święty wypowiedział także w wielkopolskim Gnieźnie. Usłyszeliśmy wtedy po raz pierwszy, że nie ma „lepszej” i „gorszej” Europy.

    więcej »
  • Empatia: sztuka wczuwania się
  •  Empatia to zdolność trafnego wczuwania się w sytuację drugiego człowieka: w jego myśli i przeżycia, obawy i nadzieje, w całą jego sytuację.

    więcej »
  • Jan Paweł II w moim życiu
  •  Wspomnienia osób, w których życiu istotną rolę odegrał Jan Paweł II.

    więcej »
  • Wolontariusze z misją
  •  Są w życiu spotkania i doświadczenia, których nie można zostawić tylko dla siebie. Po prostu trzeba podzielić się nimi z innymi ludźmi. Tak właśnie jest, jeśli spotkało się Jezusa i doświadczyło Jego miłości. A cóż, przy dzisiejszym postępie cywilizacyjnym, stoi na przeszkodzie, by dawać o tym świadectwo także w różnych zakątkach świata?

    więcej »
right
left
Papież Franciszek w Ziemi Świętej