dzisiaj jest: sobota, 26.05.2012 | Imieniny:
drukuj
Tylko wiara nas ocali |
autor: Małgorzata Szewczyk
Z bp. Macramem Max Gassisem, biskupem diecezji El Obeid w Sudanie, rozmawiają Weronika Stachura i Małgorzata Szewczyk
Dla Polaków Sudan to bardzo odległy kraj, o którym wiemy niewiele. Czy wyodrębnienie w tym roku dwóch osobnych państw przyniosło pokój w tym regionie Afryki?
– Sudan Południowy to najmłodsze państwo świata. W styczniu odbyło się referendum, podczas którego społeczeństwo opowiedziało się za oddzieleniem południa od północy. Faktyczny podział nastąpił w lipcu.
Na północy kraju obowiązuje Koran z prawem szariatu. Południe w większości zamieszkują chrześcijanie, katolicy. Sudan to państwo bardzo biedne, zniszczone ponad 30-letnią wojną domową. 90 proc. jego mieszkańców to analfabeci. Boryka się z problemami gospodarczymi, ekonomicznymi, głodem. Mieszkańcy południa, dopóki nie ogłosili niepodległości, cierpieli z powodu braku tożsamości. Dzisiaj kwestia religijna nie jest problemem na południu. Jest natomiast wyzwaniem na północy. Prezydent Sudanu zapowiedział, tuż po ogłoszeniu niepodległości przez Sudan Południowy, że Republika Sudańska będzie państwem islamskim. Chrześcijanie mieszkający na północy są traktowani jak nielegalni emigranci. Są prześladowani.
Jeszcze inna sytuacja panuje w górach nubijskich, na granicy obu państw. Rdzenni mieszkańcy tej krainy zmuszani są do przejścia na islam. To efekt tego, że podczas wojny Nubijczycy zaangażowali się w działania armii południa. Ginęli w obronie niepodległości południowej części kraju. Nubijczycy nie są Arabami ani muzułmanami, choć niektórzy wyznają islam. Większość z nich wyznaje jednak tradycyjne religie afrykańskie, ale wielu jest też chrześcijan, katolików, protestantów. Nubijczycy nie chcą przynależeć do północy, bo mają własną tożsamość. To jest dla nich nie do zaakceptowania. Tymczasem przeciwko nim podjęto działania wojskowe. Podczas bombardowań giną niewinni ludzie: kobiety, starcy i dzieci. Nuba nadal jest prześladowana, podobnie jak mieszkańcy Darfuru. Nubijczycy są bohaterami, którzy umierają za niepodległość południowego Sudanu. Mimo że mamy XXI w., nadal panuje tu niewolnictwo. Własny rząd porywa dzieci, młode dziewczyny są poddawane przemocy fizycznej, stają się niewolnicami i prostytutkami dla swych muzułmańskich panów. Brakuje pożywienia, nie dociera do nas pomoc charytatywna, bo rząd wstrzymał transport lądowy. Musimy czarterować samoloty, a wiadomo, że transport lotniczy jest bardzo drogi.
Jako biskup Kościoła prześladowanego w Sudanie, Ekscelencja wiele podróżuje, by mówić głośno o sytuacji tamtejszych chrześcijan. Ma Ksiądz Biskup okazję porównać wiarę wyznawców Chrystusa w Europie czy USA z wiarą Afrykańczyków... Czy jest jakaś zauważalna różnica?
– Tak, różnica jest znacząca. W Europie w większości wiara jest przekazywana z pokolenia na pokolenie. Można powiedzieć, że dzieci otrzymują ją w spadku po rodzicach. W Afryce ludzie stają się chrześcijanami przez świadome nawrócenie. Dobrym przykładem ukazującym różnicę między Kościołem w Europie i Afryce jest fakt, że świątynie afrykańskie są wypełnione mężczyznami, a nie kobietami. U nas mężczyźni stanowią większość wiernych. Kobiety muszą zająć się domem, sprzątaniem, wychowywaniem dzieci...
Sudan Południowy jest jednym z niewielu państw w Afryce z tak wysoką liczbą chrześcijan. Jak to jest być chrześcijaninem w Sudanie?
– Musisz zaakceptować konsekwencje tego wyboru. Niejako automatycznie jesteś naznaczony. Chrześcijanin ma problemy w codziennym życiu ze znalezieniem pracy, mieszkania, nawet ze zdobyciem wykształcenia. Wszystkie stypendia finansowane z zagranicy przyznawane są muzułmanom i Arabom. Chociaż Europejczycy przekazują pomoc Afryce, to chrześcijanie otrzymują zaledwie niewielki jej procent. Być chrześcijaninem to być świadkiem Chrystusa, który na co dzień dźwiga swój krzyż. To radykalna decyzja naśladowania Chrystusa. Nie ma tutaj miejsca na bycie letnim: albo się jest z Chrystusem, albo przeciwko Niemu.
W 2008 r. ukrzyżowano sześciu młodych chrześcijan.
– To byli moi katecheci...
Czy wyznawcy Chrystusa nie zniechęcają się prześladowaniami i dyskryminacją?
– Sudańczycy są bardzo odważni i silni. Nie kryją swojego chrześcijaństwa, nie wstydzą się go, przeciwnie: noszą różańce i krzyże w widocznym miejscu, na piersiach. Tym samym głoszą: jestem chrześcijaninem. Czerpię dużo sił z faktu, że mogę być częścią wspólnoty o tak silnej wierze, bo jestem głęboko przekonany, że to nas ocali. Powtarzam, że to, co teraz przeżywamy, to prawdziwa Droga Krzyżowa tego narodu, ale za każdym razem dodaję też, że po ukrzyżowaniu jest przecież zmartwychwstanie.
Czy Ksiądz Biskup nie obawia się o swoje życie?
– Mieszkam ze swoimi ludźmi w buszu, nie w centrum, gdzie, jak już wspomniałem, pomoc do nas nie dociera. Głośno mówię o sytuacji w Sudanie. Do tej pory jako jedyny biskup otworzyłem trzy szpitale, w tym jeden położniczy. Nie są one wyłącznie dla chrześcijan. Leczymy też tych, którzy nas prześladują...
To samo pytanie zadał mi mój serdeczny przyjaciel kard. Carlo Maria Martini, a ja mu odpowiedziałem: „Popatrz na prezydentów Ameryki, są atakowani, a przecież mają tak potężną ochronę”. Jeśli Bóg mnie nie ochroni, to kto mnie ochroni? Armia? Wojsko?
W rzeczywistości naprawdę o tym nie myślę.
Co jest największą troską Ekscelencji? W jaki sposób możemy wesprzeć chrześcijan w Sudanie?
– Z pewnością jest wiele organizacji, które starają się nam pomóc. Jedną z nich jest międzynarodowa organizacja „Kirche in Not”. Naszym głównym zadaniem jest pokazać, w jaki sposób ludzie mogą nam pomagać. Miliony ludzi wracają do swoich miejsc zamieszkania z sąsiednich krajów, jednak bardzo często po prostu nie mają do czego wracać. W sudańskich obozach przesiedleńczych na północy przebywają tysiące ludzi. Brakuje w nich dosłownie wszystkiego. Z funduszy nam przekazanych wybudowałem jedną studnię, która służy... 50 tys. osobom. Korzystają z niej nie tylko chrześcijanie. To jest prawdziwy chrześcijański dialog.
Kościół prześladowany musi wołać o pomoc, zwrócić uwagę świata na to, że jej potrzebuje.
Kościół Sudanu musi mówić głośno o prześladowanych chrześcijanach na północy, w Darfurze, w górach nubijskich. Potrzebujemy waszej modlitwy i pamięci.
Sudańczycy są, trwają i cierpią prześladowania.
Przeżywamy radosne święta Bożego Narodzenia. W jaki sposób Sudańczycy celebrują ten świąteczny czas?
– W centrum Sudanu, nawet w górach nubijskich ludzie mogą bez przeszkód świętować Boże Narodzenie. Rząd nie może się temu sprzeciwić, ponieważ wywołałoby to krwawe zamieszki. To jest naprawdę piękne, że mimo ogromnych odległości ludzie z najdalszych zakątków zmierzają do świątyń na Msze św. z okazji Bożego Narodzenia. Są jak mrówki. Niekiedy pieszo przemierzają kilkadziesiąt kilometrów. Dużo śpiewają, emanują wprost prawdziwą radością. Chciałbym, aby Europejczycy mieli kiedyś okazję uczestniczyć w tym wydarzeniu. Dla tych ludzi nie mają znaczenia urozmaicone pokarmy, strój, wygląd zewnętrzny. Przychodzą do kościołów takimi, jakimi są naprawdę. Tego właśnie oczekuje od nas Bóg, byśmy przychodzili do Niego takimi, jakimi jesteśmy naprawdę, bo takimi nas kocha.
Chrześcijan w Sudanie można wesprzeć, wysyłając do 31 grudnia SMS o treści RATUJE na numer: 72405 (koszt 2 zł + VAT)
| oceń artykuł: |
|
0/5 (0) |
| poprzedni | następny | wróć |
Komentarze
- Tam, gdzie rodził się Kościół
-
Dzieje początków Kościoła podważają wszelkie matematyczne obliczenia i rachuby. Wbrew wszelkiemu prawdopodobieństwu garstka gorliwie wierzących uczniów Jezusa, szerząc naukę Mistrza z Nazaretu, odmieniła cały świat, wprawiając tym samym w zdumienie nie tylko swoich prześladowców, ale i późniejszych badaczy fenomenu Kościoła.
więcej » - Wierzę w Ducha Świętego
-
Przedstawiany symbolicznie w postaci białej gołębicy, języków ognia, świetlanych promieni Duch Święty jest prawdziwą zagadką. Otrzymywany na chrzcie świętym dyskretnie towarzyszy człowiekowi w jego życiu i decyzjach. W sakramencie bierzmowania otwieramy się świadomie na Jego działanie, a współpracy z Nim uczymy się przez całe życie. Kim jest, gdzie jest, jak działa?
więcej » - Matczyny szturm do nieba
-
Wywodzą się z wielu kultur, wyznań i krajów. Na całym świecie, raz w tygodniu, kobiety z ruchu Matki w Modlitwie (Mothers Prayers) spotykają się, by w ciszy i skupieniu powierzać Bogu na modlitwie swoje dzieci i wnuki.
więcej » - Sklep innych wartości
-
– Arka to taki sklep, w którym towary poustawiane według wartości pieniądza niepełnosprawni poprzestawiali na swój unikalny sposób – usłyszała od Jeana Vanier, pomysłodawcy L’Arche (Arka), Aleksandra „Ala” Nawrocka. I zapragnęła mieć własny sklep.
więcej » - Kiedy pierwsza spowiedź?
-
Czy pierwsza spowiedź święta powinna być już przed Pierwszą Komunią Świętą? – To pytanie, które pojawiało się ostatnio w mediach, może niektórych szokować, innym natomiast da okazję do kontestowania sakramentu pojednania lub wołania: zmieńmy dotychczasową praktykę!
więcej » - Nowomowa czy język Ewangelii?
-
Niewielu jest takich ludzi, którzy w sposób zupełnie świadomy i dobrowolny pragną czynić zło, krzywdzić innych ludzi i samych siebie, łamać normy moralne czy lekceważyć własne sumienie. Mimo to byli, są i będą tacy ludzie i takie środowiska, które promują złe, a w konsekwencji destrukcyjne sposoby postępowania.
więcej » - Łączyć trzy wymiary
-
Rozmowa z dyrektorem i odpowiedzialnym za wspólnotę L’Arche Rafałem Ślusarczykiem ze Śledziejowic koło Krakowa, gdzie powstała pierwsza wspólnota w Polsce
więcej » - WEJDŹ NA ŚWIĘTĄ GÓRĘ!
-
W ciągu wieków nazywano Ją różnie: Przedziwną Matką Cudów, Pocieszycielką Gostyńską, Matką Świętej Nadziei. Zawsze jednak z wielką ufnością zwracano się do Niej po pomoc i wstawiennictwo, gdyż nie pozostaje obojętna na prośby swoich dzieci.
więcej » - Łowiczak, niewolnik Służebnicy
-
Rozmowa z biskupem pomocniczym diecezji łowickiej Józefem Zawitkowskim, wybitnym poetą, kompozytorem, nietuzinkowym i skromnym człowiekiem, obchodzącym półwiecze kapłaństwa i 30-lecie posługi w Łowiczu
więcej » - Zapytaj katolika
-
Przyznawać się otwarcie do swojej wiary, umiejętnie bronić katolickich zasad czy sensownie zabierać głos w ważnych społecznie tematach związanych z Kościołem wcale nie jest łatwo. Zwłaszcza w mediach. Oni to potrafią!
więcej »
)
Tematy numeru:
- Aktualności
- Nagroda dla "Przewodnika"
- Społeczeństwo
- Krajobraz po rewolucji
- Cyberkracja
- Książka feministki pomoże w walce z pornografią
| partnerzy: |
|
|
|
| copyright: |
© Drukarnia i Księgarnia św. Wojciecha Sp. z o.o. Wszelkie prawa zastrzeżone. Drukarnia i Księgarnia Św. Wojciecha Sp. z o.o. na podstawie art. 25 ust. 1 pkt. 1 b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych wyraźnie zastrzega, że dalsze rozpowszechnianie artykułów zamieszczonych na portalu www.przkt.pl jest zabronione. |
| projekt: |