dzisiaj jest: sobota, 26.05.2012 | Imieniny:
O nas
|
Redakcja
|
Prenumerata
|
Reklama
|
Kontakt
|
Wydawca
|
Linki
drukuj wyślij znajomemu RSS
Strona główna
Aktualności
Wiara i Kościół
Kultura
Społeczeństwo
Historia
Archiwum
A A A
Przewodnik Katolicki 48/2011 » Wiara i Kościół »

Raport arcybiskupa Michalika
autor: ks. Dariusz Madejczyk

Dla kogoś, kto o abp. Józefie Michaliku wie tyle, ile usłyszy w mediach, zaskoczeniem może być wiadomość, że przewodniczący episkopatu dał się namówić na wywiad. Zwłaszcza na taki, w którym pada wiele niewygodnych pytań.

 
W wywiadzie rzece pt. Raport o stanie wiary w Polsce pytania stawiają Tomasz Terlikowski i Grzegorz Górny. Już sama ich obecność jako interlokutorów abp. Michalika gwarantuje, że wywiad będzie soczysty, a rozmówca nie będzie mógł poprzestać na ogólnikach. I rzeczywiście tak jest.
 
Raport przewodniczącego
Główne wątki tej długiej rozmowy stworzyły rzeczywiście swoisty raport na temat sytuacji Kościoła w Polsce. Jest on oczywiście dość subiektywny. Zapewne część wniosków czy ocen wyglądałaby inaczej, gdyby wyszła z ust innego biskupa, jednak z odpowiedzi udzielanych przez abp. Michalika, możemy wydobyć obraz Kościoła, który nie boi się zmieniających się warunków, nowych czasów, a przede wszystkim ludzi. Są konkretne liczby – umieszczane zresztą w specjalnych ramkach między odpowiedziami – które pokazują pewne tendencje związane z życiem Kościoła i naszą religijnością, ale jest też wyraźny kontrapunkt ze strony arcybiskupa: liczby to nie wszystko. Są one ważne, muszą pobudzać do refleksji, ale trzeba też iść w głąb, spotkać konkretnego człowieka, wysłuchać jego historii i zobaczyć, że w Kościele chodzi zawsze właśnie o tego konkretnego człowieka.
 
Duszpasterz
Pod tym względem abp. Michalik okazuje się przede wszystkim duszpasterzem, który pochyla się nad człowiekiem. Potrafi przytoczyć historie ludzi, których spotkał, którzy poruszyli go swoją wiarą, zaufaniem do Boga, tym, co przeżyli. W gruncie rzeczy wyczuwa się, że bliżej jest mu do człowieka i jego różnych doświadczeń życia niż np. do funkcji przewodniczącego KEP, którą pragnął ograniczyć do jednej kadencji.
Mimo swego rodzaju nacisków czy drążenia ze strony dziennikarzy w sprawie przywództwa w Kościele, słyszymy zdecydowane stwierdzenie – wręcz motto przewodniczącego – „Im bardziej zaistnieje Konferencja Episkopatu, a im mniej ja jako przewodniczący, to tym lepiej”. Dla tych, którzy wspominają czasy przywództwa Prymasa Tysiąclecia lub wyrazistą obecność w życiu Kościoła kard. Glempa, część wywiadu na temat modelu przywództwa prymasa Wyszyńskiego, który to model już przeminął, będzie odpowiedzią na wiele pytań. Czy jednak będą to odpowiedzi przekonywające? Zdaje się, że Górnego i Terlikowskiego ta koncepcja dyskretnej (nie)obecności do końca nie przekonuje – mimo że jest zgodna z posoborową wizją funkcjonowania Konferencji Episkopatu. I zdaje się, że są w tym wyrazicielami opinii zdecydowanej większości świeckich i duchownych – w 2009 r., jak czytamy w książce, 62 proc. badanych oczekiwało takiego przywództwa.
 
O kapłaństwie i kapłanach
Zdecydowanie najciekawsze (może dlatego, że jestem księdzem) wydają mi się te części wywiadu, w których mowa jest o biskupach, księżach i powołaniach do kapłaństwa i życia zakonnego. Szczerość i odwaga w ocenie sytuacji, zwłaszcza odpowiedzi na trudne pytania dotyczące np. spraw abp. Paetza i abp. Wielgusa, lustracji, oskarżonego o pedofilię księdza z Tylawy, przekonują czytelnika, że warto było wziąć do ręki tę książkę i poznać niezwykłego człowieka. Kogoś, kto kocha Boga, człowieka i Kościół i potrafi o tej miłości przenikniętej pasterską troską mówić w taki sposób, że ta opowieść staje się fascynującym świadectwem.
Bóg i człowiek to słowa klucze tej książki. Za każdym razem są wypowiadane z przekonaniem, które może mieć tylko ten, kto nimi żyje na co dzień. Tak jest choćby wtedy, gdy arcybiskup mówi o duchowym ojcostwie, do którego muszą dojrzewać kandydaci do kapłaństwa, mimo że w dzisiejszym świecie zanika wzorzec wytrwałego, wiernego, ofiarnego ojcostwa. Coraz częściej zdarza się, że któryś kleryk w ogóle nie zna swojego ojca…
Na pytanie, czy ten brak osobistego doświadczenia, kim jest ojciec, nie dyskwalifikuje człowieka, gdy chodzi o bycie kapłanem, słyszymy odpowiedź, która może zaskakiwać, ale pokazuje nam też biskupa twardo stąpającego po ziemi, który zna ludzką słabość, ale przede wszystkim wierzy w siłę, którą daje Bóg. – A czy nie obawia się Ksiądz Arcybiskup, że część z tych chłopaków z rozbitych rodzin przychodzi do seminarium, bo stara się uciec od własnego ojcostwa? Ci młodzi ludzie nie mieli w domu właściwego wzoru ojca, a nie chcą krzywdzić kobiet ani dzieci, więc postanawiają zostać księżmi – pytają dziennikarze. – Na pewno jest to jeden ze schematów psychologicznych i trzeba go brać pod uwagę w pracy formacyjnej z klerykami – odpowiada abp Michalik. – Jednak życie – dodaje – jest o wiele bogatsze, osobowość człowieka zawiera w sobie o wiele więcej treści, a możliwość jego rozwoju i naprawy błędów czy grzechów z przeszłości jest o wiele większa niż nasze schematy myślowe, do których jesteśmy przywiązani. (…) w seminarium bierze się pod uwagę inne założenia – że nie tylko ludzie mają wpływ na nasze życie, ale także Pan Bóg. Swego rodzaju podsumowaniem tych refleksji jest stwierdzenie, że konkretne życiowe przypadki mówią, „że trzeba co prawda korzystać z psychologii, ale nie można przekreślać człowieka”.
Z tą samą wiarą i zaufaniem do Boga metropolita przemyski mówi o samym kapłaństwie, które musi być zbudowane na modlitwie, codziennym spotkaniu z Bogiem: „Jeśli ksiądz nie ma czasu na adorację Najświętszego Sakramentu, to może pakować walizki”. Odwaga kapłańskiego życia i gotowość do podejmowania trudnych zadań mają swoje źródło właśnie w spotkaniu z Bogiem na modlitwie, w czasie kontemplacji słowa Bożego, ale przede wszystkim w Eucharystii, która – jak podkreśla – jest centrum kapłańskiego życia.
 
Człowiek i świat
Książka nie jest jednak tylko o kapłaństwie. Dotyka również problemu przemian, których doświadczamy w naszych czasach – sytuacji rozbitych rodzin, powtórnych związków małżeńskich, deprawacji młodzieży, która już w wieku kilkunastu lat podejmuje współżycie seksualne. Oczywistym jest, że w rozmowie pojawiają się też kwestia aborcji i eutanazji.
Jestem przekonany, że na wielu osobach zrobią ogromne wrażenie te odpowiedzi, w których ksiądz arcybiskup podejmuje tematy związane z bardzo trudną osobistą sytuacją wielu ludzi. Rozwód i powtórny związek małżeński, oczywiście już tylko cywilny, w konkretny sposób dotyka życia religijnego. Takich sytuacji jest dziś bardzo wiele i są bolesne nie tylko dla samych zainteresowanych, ale także dla Kościoła, dla duszpasterzy, którzy tych ludzi spotykają. Wielu z nich, mimo błędów, które w życiu popełnili, pragnie żyć jak najbliżej Boga i Kościoła. Uczestniczą w liturgii, jednak nie mogą przystępować do sakramentów. Także dla nich abp. Michalik ma słowo pociechy: „Kościół rozumie słabość człowieka, że z pewnych sytuacji bardzo trudno się wywikłać. I takim osobom proponujemy, by – jeśli nie mogą zachować pełnej jedności sakramentalnej z Kościołem – to przynajmniej zachowali ją w wierze, poprzez modlitwę i w tęsknocie miłości. (…) Pan Bóg sam znajdzie drogę, by pomóc takim ludziom, ale «bez wiary nie można podobać się Bogu»”.
W tym klimacie troski o człowieka pozostajemy wtedy, gdy mowa jest oddziaływaniu mediów na współczesnego człowieka – ten temat przewija się zresztą przez całą książkę – i również wtedy, gdy trzeba zmierzyć się z problemami rodziny i wychowania młodzieży czy rozeznać się w świecie polityki.
 
Kim jestem, a co o mnie mówią
Nie ma wątpliwości, że przewodniczący KEP często był w ostatnich latach krytykowany przez różne środowiska. Na niektóre zarzuty czy ataki często zresztą odpowiadał. Cały czas bywa wręcz ukazywany jako pierwszy krytyk „Gazety Wyborczej” i „Tygodnika Powszechnego”, a promotor Radia Maryja. Przed takim zaszeregowaniem ksiądz arcybiskup na pewno się nie broni. Co więcej, tym razem ma okazję jasno przekazać swoje oceny, odnieść się do niektórych oskarżeń lub z uporem maniaka powtarzanych informacji, które nie są prawdziwe. Choć ta część wywiadu zapewne odbije się szerokim echem w mediach i pewnie przysporzy arcybiskupowi nowych wrogów, było niezmiernie potrzebne, by z pierwszych ust usłyszeć potwierdzenie lub sprostowanie pewnych myśli.

 

Gdyby mnie ktoś zapytał o przykład nowej ewangelizacji, powiedziałbym, że w jakimś sensie może nim być właśnie ta książka. Wiele z tego, co w niej zostało napisane, abp Michalik zapewne powiedział już z ambony. Wszystko to pozostało w sercach tych, którzy są w kościele co niedzielę. Jeśli nowa ewangelizacja jest jednak szukaniem nowych metod dotarcia do człowieka, to przez ten książkowy wywiad przewodniczący KEP wchodzi w dialog z tymi, których w kościele coraz trudniej spotkać lub których po prostu tam w ogóle nie ma. A robi to z entuzjazmem i przekonaniem człowieka, który wie Komu zaufał.             

 
 

 
oceń artykuł:
3.3/5 (3)
poprzedni   |   następny wróć
Komentarze dodaj komentarz

Przeczytaj również

więcej
  • Tam, gdzie rodził się Kościół

  •   Dzieje początków Kościoła podważają wszelkie matematyczne obliczenia i rachuby. Wbrew wszelkiemu prawdopodobieństwu garstka gorliwie wierzących uczniów Jezusa, szerząc naukę Mistrza z Nazaretu, odmieniła cały świat, wprawiając tym samym w zdumienie nie tylko swoich prześladowców, ale i późniejszych badaczy fenomenu Kościoła.

    więcej »
  • Wierzę w Ducha Świętego

  •   Przedstawiany symbolicznie w postaci białej gołębicy, języków ognia, świetlanych promieni Duch Święty jest prawdziwą zagadką. Otrzymywany na chrzcie świętym dyskretnie towarzyszy człowiekowi w jego życiu i decyzjach. W sakramencie bierzmowania otwieramy się świadomie na Jego działanie, a współpracy z Nim uczymy się przez całe życie. Kim jest, gdzie jest, jak działa?

    więcej »
  • Matczyny szturm do nieba

  •  Wywodzą się z wielu kultur, wyznań i krajów. Na całym świecie, raz w tygodniu, kobiety z ruchu Matki w Modlitwie (Mothers Prayers) spotykają się, by w ciszy i skupieniu powierzać Bogu na modlitwie swoje dzieci i wnuki.

     

    więcej »
  • Sklep innych wartości

  •   – Arka to taki sklep, w którym towary poustawiane według wartości pieniądza niepełnosprawni poprzestawiali na swój unikalny sposób – usłyszała od Jeana Vanier, pomysłodawcy L’Arche (Arka), Aleksandra „Ala” Nawrocka. I zapragnęła mieć własny sklep.

    więcej »
  • Kiedy pierwsza spowiedź?

  •   Czy pierwsza spowiedź święta powinna być już przed Pierwszą Komunią Świętą? – To pytanie, które pojawiało się ostatnio w mediach, może niektórych szokować, innym natomiast da okazję do kontestowania sakramentu pojednania lub wołania: zmieńmy dotychczasową praktykę!

    więcej »
  • Nowomowa czy język Ewangelii?

  •   Niewielu jest takich ludzi, którzy w sposób zupełnie świadomy i dobrowolny pragną czynić zło, krzywdzić innych ludzi i samych siebie, łamać normy moralne czy lekceważyć własne sumienie. Mimo to byli, są i będą tacy ludzie i takie środowiska, które promują złe, a w konsekwencji destrukcyjne sposoby postępowania.

    więcej »
  • Łączyć trzy wymiary

  • Rozmowa z dyrektorem i odpowiedzialnym za wspólnotę L’Arche Rafałem Ślusarczykiem ze Śledziejowic koło Krakowa, gdzie powstała pierwsza wspólnota w Polsce

    więcej »
  • WEJDŹ NA ŚWIĘTĄ GÓRĘ!

  • W ciągu wieków nazywano Ją różnie: Przedziwną Matką Cudów, Pocieszycielką Gostyńską, Matką Świętej Nadziei. Zawsze jednak z wielką ufnością zwracano się do Niej po pomoc i wstawiennictwo, gdyż nie pozostaje obojętna na prośby swoich dzieci.

    więcej »
  • Łowiczak, niewolnik Służebnicy

  • Rozmowa z biskupem pomocniczym diecezji łowickiej Józefem Zawitkowskim, wybitnym poetą, kompozytorem, nietuzinkowym i skromnym człowiekiem, obchodzącym półwiecze kapłaństwa i 30-lecie posługi w Łowiczu

     

    więcej »
  • Zapytaj katolika

  •   Przyznawać się otwarcie do swojej wiary, umiejętnie bronić katolickich zasad czy sensownie zabierać głos w ważnych społecznie tematach związanych z Kościołem wcale nie jest łatwo. Zwłaszcza w mediach. Oni to potrafią!

    więcej »

Świat w obiektywie

right
left
Nagroda im. Wł. Pietrzaka dla Przewodnika Katolickiego

Przewodnik Katolicki 21/2012

» kup teraz!
partnerzy: Św. Wojciech Wydawnictwo Moje książki Mały Przewodnik Katolicki Biblioteka Kaznodziejska Katecheta
Miesięcznik dla ministrantów Radio Emaus Kai
copyright: DiKŚW Przewodnik Katolicki

© Drukarnia i Księgarnia św. Wojciecha Sp. z o.o. Wszelkie prawa zastrzeżone. Drukarnia i Księgarnia Św. Wojciecha Sp. z o.o. na podstawie art. 25 ust. 1 pkt. 1 b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych wyraźnie zastrzega, że dalsze rozpowszechnianie artykułów zamieszczonych na portalu www.przkt.pl jest zabronione.
   projekt:
strony internetowe: Agencja Reklamowa eCreo.eu