Wakacje bez biegunki

Podróże kojarzą się przede wszystkim z relaksem i odpoczynkiem, o ile nie zakłuci ich coś tak prozaicznego jak potrzeba częstych wizyt w toalecie. Dolegliwość ta przydarza się najczęściej osobom podróżującym z krajów wysokorozwiniętych (np. europejskich) do krajów rozwijających się. Szczególne środki ostrożności należy zachować wybierając się w tak popularne miejsca jak Egipt (wielu turystów cierpi z powodu słynnej „zemsty faraona”), Tunezja, Turcja czy planując wojaże w bardziej odległe rejony np. do Azji. Według różnych źródeł biegunka występuje nawet u 40 proc. podróżujących, stąd jej nazwa „biegunka podróżnych”. Narażeni na nią są zarówno turyści jak i biznesmani, sportowcy, misjonarze, czy żołnierze.

Objawy biegunki podróżnych to wydalanie co najmniej 3 luźnych stolców na dobę, czemu zazwyczaj towarzyszy przynajmniej jeden z następujących objawów: kurczowe bóle brzucha, nudności, wymioty lub gorączka, domieszka krwi lub śluzu w kale. Uważa się, że za blisko 80 proc. przypadków biegunki podróżnych odpowiedzialne są bakterie. Wirusy odpowiadają za ok. 10 proc. przypadków, natomiast pierwotniaki są przyczyną zaledwie kilku procent biegunek. W 20 do 50 proc. przypadków trudno wyróżnić „sprawcę”. Powodem biegunki są często błędy dietetyczne, niewłaściwe zestawienie pokarmów, zwłaszcza w nowych miejscach.

Gdy cierpimy z powodu biegunki należy pamiętać o uzupełnianiu płynów, aby zrównoważyć utratę wody i elektrolitów. Stosowane leki (np. Stoperan) mają na celu łagodzenie dolegliwości i zapobieganie powikłaniom. Większość epizodów biegunkowych jest leczona samodzielnie. Interwencja lekarza jest jednak konieczna w przypadku ciężkiej, wodnistej biegunki, biegunki krwistej, gorączki (powyżej 38 stopni C), bardzo licznych biegunkowych stolców (powyżej 6 na dobę), lub utrzymywania się biegunki dłużej niż 48 godzin. Niebezpieczna może być zwłaszcza biegunka u osoby w podeszłym wieku, a także u osoby z upośledzoną odpornością (np. po przeszczepie narządu, w czasie chemioterapii nowotworu, czy chorej na AIDS).

Do 20 proc pacjentów jest zmuszonych do przebywania w łóżku 1-2 doby. Od 8 do 15 proc. pacjentów pozostaje w łóżku przez ponad tydzień. 1 proc. chorych jest hospitalizowanych. Można doświadczyć więcej niż jednego epizodu biegunki podróżnych w czasie jednego wyjazdu. Dlatego w podróży warto zaprowadzić reżim sanitarny (patrz ramka).