Nieobecność w pracy

Czytelnicy pytają o przepisy regulujące kwestie nieobecności w pracy.

Na podstawie przepisów kodeksu pracy minister pracy i polityki socjalnej wydał rozporządzenie w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy. Zawarte w nim zostały podstawowe zasady, których musi przestrzegać pracownik. Przede wszystkim pracownik powinien niezwłocznie uprzedzić pracodawcę o przyczynie i przewidywanym okresie usprawiedliwionej nieobecności w pracy, jeżeli przyczyna ta jest z góry wiadoma lub możliwa do przewidzenia. Oznacza to, że nie później niż w drugim dniu nieobecności w pracy pracownik ma obowiązek powiadomienia o tym fakcie pracodawcy. Zawiadomienie to pracownik może dokonać osobiście, przez inną osobę albo telefonicznie, lub za pośrednictwem innego środka łączności. W szczególnych sytuacjach pracownik może skorzystać z urlopu na żądanie.

Oprócz zaświadczenia lekarskiego o czasowej niezdolności do pracy, pracownik może również usprawiedliwić swoją nieobecność, okazując wezwanie do osobistego stawiennictwa przed organami administracji rządowej, sądem, prokuraturą, policją, organem właściwym w sprawach powszechnego obowiązku obrony. Ponadto oświadczenie pracownika o konieczności sprawowania opieki nad dzieckiem oraz oświadczenie potwierdzające odbycie podróży służbowej również usprawiedliwiają nieobecność pracownika.

Pracodawca zobowiązany jest zwolnić pracownika od pracy na czas niezbędny między innymi do wykonania czynności biegłego, do wykonania obowiązkowych badań lekarskich, pracownika wezwanego w charakterze świadka, pracownika będącego krwiodawcą, pracownika będącego członkiem ochotniczej straży pożarnej lub ratownictwa górskiego.

Ponadto pracodawca ma obowiązek udzielenia 2 dni wolnych pracownikowi w razie ślubu, urodzenia dziecka albo zgonu i pogrzebu małżonka lub dziecka, ojca, matki, ojczyma, macochy. Natomiast 1 dzień wolny przysługuje pracownikowi w razie ślubu dziecka albo zgonu i pogrzebu jego siostry, brata, teściowej, teścia, babci, dziadka lub innej osoby pozostającej na utrzymaniu pracownika lub pod jego bezpośrednią opieką.