Król na czasie

Monarchia nie jest już dzisiaj powszechnym ustrojem państwowym i raczej kojarzy się nam z czymś archaicznym i niepasującym do naszej rzeczywistości. Co prawda są jeszcze państwa szczycące się koronowanymi głowami, jednak w zasadzie nie odgrywają one dzisiaj tak istotnej roli jak to bywało w historii. Obecnie król lub królowa są raczej symbolem bogatej tradycji historycznej danego państwa. Współczesne monarchie to swego rodzaju prestiż, który dane państwo zazwyczaj drogo kosztuje i to nie tylko nominalnie. Rodziny królewskie należą do grupy ludzi znajdujących się pod lupą dziennikarzy i często pojawiają się w tytułach prasowych, przedstawiających nie tylko królewską lub książęcą działalność charytatywną, ale również wydarzenia niestanowiące powodu do chluby.

Abstrahując od królestw i monarchów, którzy dzisiaj są, a jutro może ich nie być, warto raczej skupić swoją uwagę na Królu, którego królestwo jest nieprzemijające, który jest Królem wszechświata. W ostatnią niedzielę roku liturgicznego obchodzimy w Kościele Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata. Psalm 29 mówi, że ten „Pan zasiada na tronie jako Król na wieki”, a co najważniejsze, pragnie obdarzyć swój lud pokojem. Jego królestwo, jak sam mówił stojąc przed Piłatem, nie jest z tego świata… Doskonale jednak wiemy, jak temu światu jest ono potrzebne, bo to królestwo pokoju, sprawiedliwości, miłości, wartości, których deficytu nieustannie doświadczamy.

Z historii wiemy, że siła królestwa zależała nie tylko od światłości umysłu króla, ale także od posiadanego zastępu rycerstwa, dzięki któremu mógł on zwyciężać w bitwach i rozszerzać swoje panowanie. Chrystus także ma swoich rycerzy. To każdy z nas, kto jest Jemu wierny, a modlitwą i przykładem dobrego życia, jak orężem, próbuje rozbijać niektóre współcześnie utarte stereotypy; zwłaszcza te dalekie od Bożej drogi. Do tej grupy należy także wielu ludzi młodych i dzieci. Organizacje młodzieżowe i dziecięce poprzez swoją działalność mają ogromny wkład w rozszerzanie Bożego Królestwa. Dla ruchów takich jak Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży (KSM), Eucharystyczny Ruch Młodych (ERM), ministranci, dzisiejsza uroczystość jest świętem patronalnym. W Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata przyjmują oni w swoje szeregi nowych członków. Ponadto w wielu parafiach obchodzone są rocznice przyjęcia Chrystusa jako Króla i Pana w swoim życiu.

Pewnym symbolem królowania Chrystusa na polskiej ziemi będzie wznoszona w Świebodzinie monumentalna figura Chrystusa Króla na wzór tej Zbawiciela z Rio de Janeiro, znajdującej się na wzgórzu Corcovado. Mogłoby się wydawać, że są to tylko jakieś zewnętrzne gesty, ale w istocie świadczą one o wewnętrznym ukierunkowaniu na Boga i pragnieniu, by w życiu każdego człowieka królował nie kto inny, jak tylko On. Dlatego w odniesieniu do Chrystusa słowo „król” nie wydaje się niczym archaicznym. On nieustannie pokazuje nowe drogi i roztacza przed człowiekiem horyzonty, których On sam nigdy by nie dostrzegł. Zawsze wie, czego ludziom najbardziej potrzeba i wierzy w nas, że w końcu zrozumiemy, iż współkrólowanie, które nam proponuje, ma tylko jeden cel – nasze prawdziwe i wieczne szczęście.

poprzedni   |   następny

wróć