drukuj
- Anonim (IX w.) o Adwencie
-
(...) Dlatego bowiem święci Ojcowie zaczęli obchodzić Adwent Pański i wygłaszać w czasie tych dni kazania do ludu, aby wszyscy wierni przygotowali się i poprawili, by mogli godnie obchodzić Narodzenie Pana i Boga. Bo gdyby ktoś z was miał przyjąć w dom swój seniora, oczyściłby dom ze wszystkich brudów i nieczystości, przygotowałby natomiast wedle swej możliwości wszystko, co byłoby...więcej »
- Chciała zostać świętą
-
Służebnica Boża Maria Teresa Gonzales-Quevedo, a w zakonie Maria Teresa od Jezusa, nazywana jest Teresitą. Przyszła na świat w 1930 r. w Madrycie, a więc w okresie poprzedzającym hiszpańską wojnę domową. Podczas niej – z powodu wiary – zginęło aż sześć członków jej rodziny, natomiast ojciec musiał się długo ukrywać. Jako dziesięcioletnia dziewczynka, napisała w...więcej »
- 16 grudnia, III niedziela Adwentu, rok A
-
Iz 35, 1-6a.10; Ps 146; Jk 5, 7-10; Mt 11, 2-11 Czytanie z Księgi proroka Izajasza Niech się rozweselą pustynia i spieczona ziemia, niech się raduje step i niech rozkwitnie! Niech wyda kwiaty jak lilie polne, niech się rozraduje, także skacząc i wykrzykując z uciechy. Chwałą Libanu ją obdarzono, ozdobą Karmelu i Saronu. Oni zobaczą chwałę Pana, wspaniałość naszego Boga. Pokrzepcie...więcej »
- Myśl tygodnia
-
Nowa i bezcenna łaska przenika radością całe stworzenie. Czuje ono, że odtąd Bóg i Stwórca sam nad nim panuje nie tylko w sposób niewidzialny, lecz także i widzialnie, posługując się nim, uświęca je św. Anzelmwięcej »
- Umocnienie na drodze wiary
-
Jezus nigdy nie daje łatwych odpowiedzi i prawie nigdy odpowiedzi wprost, ale zawsze są to odpowiedzi jasne i inspirujące do myślenia i działania Jezus lubi prowokować do samodzielnego wyciągania wniosków. W tym celu nieraz przypomina nam prawdy oczywiste; nieraz podpowiada kierunek myślenia własnym postępowaniem albo za pomocą przypowieści, albo też odkrywa przed nami nowe prawdy objawione....więcej »
- 16 grudnia III niedziela Adwentu, rok A
-
Czytanie z Księgi proroka Izajasza Niech się rozweselą pustynia i spieczona ziemia, niech się raduje step i niech rozkwitnie! Niech wyda kwiaty jak lilie polne, niech się rozraduje, także skacząc i wykrzykując z uciechy. Chwałą Libanu ją obdarzono, ozdobą Karmelu i Saronu. Oni zobaczą chwałę Pana, wspaniałość naszego Boga. Pokrzepcie ręce osłabłe, wzmocnijcie kolana...więcej »
- Cezary z Arles (+543) na Adwent
-
Jeśli ziemski król albo jakiś poważny człowiek zaprosi cię na swoje urodziny, czy nie starasz się wtedy pójść w nowym, czystym i dobrym ubraniu, aby nie urazić zapraszającego tym, że przyszedłeś w ubraniu wytartym, tanim i brudnym? Z równie wielkim wysiłkiem, na jaki cię tylko stać, staraj się przy pomocy Chrystusa o to, żeby twoja dusza poszła na uroczystość Odwiecznego Króla,...więcej »
- O bł. Kateri, zwanej Lilią Mohawków
-
Bł. Kateri Tekakwitha – patronka wygnańców, sierot, ludzi wyśmiewanych z powodu wiary, a także ekologów – była Irokezką. Urodziła się w 1656 r. w Ossernenon (obecnie Auresville w stanie Nowy Jork) jako córka pogańskiego wodza plemienia Mohawków. Jej ojciec uchronił matkę, która była chrześcijanką porwaną przez Irokezów, od losu branki. Dziewczynka miała zaledwie...więcej »
- 9 grudnia, II Niedziela Adwentu, rok A
-
Iz 11,1-10; Ps 72; Rz 15, 4-9; Mt 3, 1-12 Czytanie z Księgi proroka Izajasza Wyrośnie różdżka z pnia Jessego, wypuści się odrośl z jego korzenia. I spocznie na niej Duch Pana, duch mądrości i rozumu, duch rady i męstwa, duch wiedzy i bojaźni Pana. Upodoba sobie w bojaźni Pana. Nie będzie sądził z pozorów ni wyrokował według pogłosek; raczej rozsądzi biednych sprawiedliwie i pokornym...więcej »
- Szarańcza
-
„Jan nosił odzienie z sierści wielbłądziej i pas skórzany około bioder, a jego pokarmem była szarańcza i miód leśny”. Szarańcza, po grecku akris, ma w Biblii hebrajskiej kilka różnych określeń. Jej pojawienie się było bowiem typowe dla Palestyny i zwykle niechętnie widziane. Przemieszczające się stada szarańczy wyrządzały ogromne straty, pożerając w miejscu postoju...więcej »
dzisiaj jest: czwartek, 24.05.2012 | Imieniny:
Chromi |
autor: ks. Maciej Szczepaniak
„Niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci doznają oczyszczenia, głusi słyszą”.
Biblia wspomina o wielu chorobach, bo choroba od najdawniejszych czasów towarzyszy człowiekowi. W sposób szczególnie wstydliwy podchodzono do niepełnosprawności. Były one z daleka widoczne, a „skazy” na ciele odbierano często jako karę za grzechy.
Wśród ludzi szczególnie dotkniętych cierpieniem Pismo Święte nadmienia o chromych, zwykle wymieniając ich jednym tchem z osobami niewidomymi i głuchymi. Chromy, greckie cholos, to człowiek utykający na nogę, kulawy, obarczony ciężarem niemożności sprawnego chodzenia. Niepełnosprawność ta sprawiała, że chromy nie mógł spełniać żadnych funkcji kapłańskich (Kpł 21, 18). Biblia wskazuje przykłady pomocy udzielanej ludziom chromym. „Niewidomemu byłem oczami, chromemu służyłem za nogi”, wspomina swoje postępowanie Hiob (Hi 29, 15). Meribbaal, syn Jonatana, kiedy miał pięć lat, upadł podczas pośpiesznej ucieczki i pozostał chromy (2 Sm 4, 4), i to na obie nogi (2 Sm 9,13). Dawid, który przyjaźnił się z jego ojcem, oddał mu potem dawne dobra Saula, a Sibę, sługę Saula, uczynił sługą Meribbaala, aby zarządzał mieniem i wraz z całą rodziną, piętnastoma synami i dwudziestoma sługami, opiekował się chromym Meribbaalem.
Na pytanie św. Jana Chrzciciela o posłannictwo mesjańskie, Jezus odpowiada słowami proroka Izajasza o uzdrowieniu niewidomych, chromych, głuchych i niemych. Prorok opisywał nadejście Boga: „Wtedy przejrzą oczy niewidomych i uszy głuchych się otworzą. Wtedy chromy wyskoczy jak jeleń i język niemych wesoło krzyknie” (Iz 35, 5-6). Zapowiadał, że Bóg usunie kalectwo i cudownie przywróci ludziom zdrowie. Wypełnienie się tego proroctwa w działalności Chrystusa było dla ludzi wyraźnym znakiem rozpoznawczym czasów mesjańskich.
Biblia wspomina o wielu chorobach, bo choroba od najdawniejszych czasów towarzyszy człowiekowi. W sposób szczególnie wstydliwy podchodzono do niepełnosprawności. Były one z daleka widoczne, a „skazy” na ciele odbierano często jako karę za grzechy.
Wśród ludzi szczególnie dotkniętych cierpieniem Pismo Święte nadmienia o chromych, zwykle wymieniając ich jednym tchem z osobami niewidomymi i głuchymi. Chromy, greckie cholos, to człowiek utykający na nogę, kulawy, obarczony ciężarem niemożności sprawnego chodzenia. Niepełnosprawność ta sprawiała, że chromy nie mógł spełniać żadnych funkcji kapłańskich (Kpł 21, 18). Biblia wskazuje przykłady pomocy udzielanej ludziom chromym. „Niewidomemu byłem oczami, chromemu służyłem za nogi”, wspomina swoje postępowanie Hiob (Hi 29, 15). Meribbaal, syn Jonatana, kiedy miał pięć lat, upadł podczas pośpiesznej ucieczki i pozostał chromy (2 Sm 4, 4), i to na obie nogi (2 Sm 9,13). Dawid, który przyjaźnił się z jego ojcem, oddał mu potem dawne dobra Saula, a Sibę, sługę Saula, uczynił sługą Meribbaala, aby zarządzał mieniem i wraz z całą rodziną, piętnastoma synami i dwudziestoma sługami, opiekował się chromym Meribbaalem.
Na pytanie św. Jana Chrzciciela o posłannictwo mesjańskie, Jezus odpowiada słowami proroka Izajasza o uzdrowieniu niewidomych, chromych, głuchych i niemych. Prorok opisywał nadejście Boga: „Wtedy przejrzą oczy niewidomych i uszy głuchych się otworzą. Wtedy chromy wyskoczy jak jeleń i język niemych wesoło krzyknie” (Iz 35, 5-6). Zapowiadał, że Bóg usunie kalectwo i cudownie przywróci ludziom zdrowie. Wypełnienie się tego proroctwa w działalności Chrystusa było dla ludzi wyraźnym znakiem rozpoznawczym czasów mesjańskich.
| poprzedni | następny | wróć |
)
Tematy numeru:
| partnerzy: |
|
|
|
| copyright: |
© Drukarnia i Księgarnia św. Wojciecha Sp. z o.o. Wszelkie prawa zastrzeżone. Drukarnia i Księgarnia Św. Wojciecha Sp. z o.o. na podstawie art. 25 ust. 1 pkt. 1 b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych wyraźnie zastrzega, że dalsze rozpowszechnianie artykułów zamieszczonych na portalu www.przkt.pl jest zabronione. |
| projekt: |