dzisiaj jest: czwartek, 24.05.2012 | Imieniny:
Przewodnik Katolicki 4/2012 » Kuchnia »

Bigos

autor: ojciec Michał

 

Składniki:

 

 

·        mała główka kapusty, 2 kg kiszonej kapusty
 
·        po 1/2 kg kiełbasy, boczku, karkówki i wołowiny (lub dziczyzny)
 
·        po 5 dag suszonych śliwek, rodzynków i podgrzybków
 
·        2 łyżki powideł śliwkowych, 2 łyżki miodu
 
·        szklanka bulionu, 2 szklanki czerwonego wina
 
·        puszka pomidorów bez skórki, 2 cebule, smalec
 
·        sól, pieprz, majeranek, estragon, rozmaryn
 
·        po kilka listków laurowych, ziaren jagód jałowca i ziela angielskiego
 
 
 
Suszone śliwki oraz grzyby zalewamy wodą i moczymy. Kiszoną kapustę przelewamy wodą i odciskamy, aby nie była zbyt kwaśna. Następnie przekrawamy ją kilkakrotnie – wzdłuż i wszerz – zalewamy wrzątkiem i gotujemy na wolnym ogniu, pod przykryciem. Główkę białej kapusty szatkujemy, sparzamy bulionem i dusimy do miękkości. Obie kapusty łączymy, doprawiamy solą oraz pieprzem, dodajemy listki laurowe i dusimy. Na smalcu przesmażamy boczek oraz wszystkie rodzaje mięsa – pokrojone wcześniej w grubą kostkę – razem z pociętą, niezbyt drobno, cebulą. Suszone śliwki oraz grzyby osączamy, kroimy w paski i obgotowujemy w minimalnej ilości wody, a potem przekładamy do garnka – razem z wywarami i wodą, w której się moczyły – i doprawiamy: majerankiem, estragonem, rozmarynem, zielem angielskim oraz jałowcem. Przez sito przecieramy pomidory, wrzucamy rodzynki i wlewamy wino, np. malagę, dodajemy po 2 łyżki powideł śliwkowych oraz miodu. Bigos dusimy na małym ogniu, często mieszając, aby się nie przypalił.
 
 
Bigos nabierze smaku i aromatu przez wielokrotne podgrzewanie na małym ogniu, dzięki czemu straci płyny i zgęstnieje. A w międzyczasie najlepiej go przemrozić.
 
 

 
I barwa, i aromat cudny
Ta potrawa z kapusty i różnych rodzajów mięsa oraz grzybów uchodzi za jedno z tradycyjnych dań kuchni polskiej, litewskiej i białoruskiej. Najsłynniejszy opis bigosu w literaturze polskiej znajduje się w Dyplomatyce i łowach, księdze czwartej Pana Tadeusza Adama Mickiewicza:
 
W kociołkach bigos grzano; w słowach wydać trudno
Bigosu smak przedziwny, kolor i woń cudną;
Słów tylko brzęk usłyszy i rymów porządek,
Ale treści ich miejski nie pojmie żołądek.
Aby cenić litewskie pieśni i potrawy,
Trzeba mieć zdrowie, na wsi żyć, wracać z obławy.
 
Przecież i bez tych przypraw potrawą nie lada
Jest bigos, bo się z jarzyn dobrych sztucznie składa.
Bierze się doń siekana, kwaszona kapusta,
Która, wedle przysłowia, sama idzie w usta;
Zamknięta w kotle, łonem wilgotnym okrywa
Wyszukanego cząstki najlepsze mięsiwa;
I praży się, aż ogień wszystkie z niej wyciśnie
Soki żywne, aż z brzegów naczynia war pryśnie
I powietrze dokoła zionie aromatem.
 
Bigos już gotów.
 
 
 
oceń artykuł:
5/5 (3)
poprzedni wróć
Komentarze dodaj komentarz
  • Ziołowy królik w winie i warzywach
  •   Kilka dni przed przyrządzeniem warto królika zamrozić, dzięki czemu mięso skruszeje. Natomiast dzięki moczeniu w maślance - albo kefirze czy kwaśnym mleku - zyska na delikatności.

    więcej »
  • Przekładaniec biszkoptowy z bezami
  • Z podanej ilości składników upieczemy oba biszkopty w formie o średnicy 20 cm albo w małej blaszce. Pamiętajmy o   natłuszczeniu brzegów formy i wyłożeniu dna papierem do pieczenia.

    więcej »
  • Drobiazg św. Honoriusza
  • Autor przepisu radzi: podczas ubijania na parze należy uważać, by dno miski nie dotykało gotującej się wody

    więcej »
  • Sernik z polewą owocową i migdałami
  • Sernik nie rozpadnie się, jeśli po upieczeniu pozostawimy go w otwartym, wyłączonym piekarniku do chwili aż osiągnie  temperaturę pokojową. 

    więcej »
  • Krewetki z muszelkami, szparagami i serami
  •   Krewetki płuczemy pod bieżącą wodą i obieramy z chitynowych pancerzy, usuwając zarówno głowy, jak i czarne żyłki jelitowe, czyli przewody pokarmowe biegnące wzdłuż grzbietów.

    więcej »
  • Ciasto Melachrino św. Jerzego
  •   Autor informuje, że jest to stary, grecki przepis kojarzony ze św. Jerzym, który ofiarował mu pracownik greckiej ambasady w Londynie. Natomiast św. Marek  łączony jest z marcepanem, bo Marci panis to po łacinie „chleb Marka”

    więcej »
  • Pasztet z mięsa mieszanego
  •   Zimne mięsiwa kroi się w plastry cieńsze niż serwowane na ciepło, ale pasztety stanowią wyjątek. Podczas krojenia pasztetu nie zapominajmy o zanurzaniu ostrza noża w ciepłej wodzie

    więcej »
  • Wielkanocny żur
  •   Żur bywa nazywany barszczem białym, ale ten przyrządzany jest nie na zakwasie z mąki żytniej razowej, lecz z pszennej albo z płatków jęczmiennych. Nazwa „żur” pochodzi od niemieckiego słowa sauer tzn. kwaśny.

    więcej »
  • Śledź po japońsku
  •  Istnieje wiele odmian śledzia „po japońsku”, jednak istotą „japonki”, którą – z braku innych przekąsek - delektowano się w czasach Peerel-u, był śledź zawinięty wokół połówki jaja.

     

    więcej »
  • Brie na makaronie, pomidorach i szparagach
  •  Nazwa tego podpuszczkowego sera – który był przysmakiem już w czasach Karola Wielkiego - pochodzi od francuskiej prowincji Brie (obecnie departament Seine-et-Marne).

    więcej »
right
left
Nagroda im. Wł. Pietrzaka dla Przewodnika Katolickiego